Het was weer eventjes geleden, maar ik heb vandaag gesoard. Ik had de dag er weinig vertrouwen in dat het weer goed zou komen, maar op een gegeven moment moet je er toch gewoon voor gaan. En zo reed ik voorbij IJmuiden, richting WAZ.
Het was de eerste keer op deze plek en het was even zoeken waar ik nu naartoe moest. Uiteindelijk heb ik bij het laatste bouwsel voor het strand mijn Mambo afgeladen en heb ik mijn auto op een parkeerterein neergezet. Ik kam Jaap tegen terwijl ik met mijn spullen versjouwen wilde gaan beginnen. Dat kwam mooi uit. Gezamenlijk liepen we richting de andere vliegers en kwamen erachter hoe we hier te werk gaan.
Opbouwen op het strand, om vervolgens met een paar passen naar het duin voldoende te hebben om de lucht in te komen.
Bij het opbouwen van mijn Mambo kwam ik erachter dat deze een beschadiging heeft aan de kiel. Onze metaalexpert Jan zei dat ik er nog wel mee kon vliegen. Als Jan dat zegt dan geloof ik dat, dus ik ging met mijn eigen toestel. Wel had ik het ophangpunt nog één gaatje naar voren gezet om wat minder bardruk te hebben. Voorheen durfde ik dit niet aan, maar inmiddels wel. Jaap had nog aangeboden om met zijn toestel te gaan als hij gevlogen had, maar dat was niet nodig.
Eenmaal in de lucht ging het weer erg lekker. Het was lang geleden dat ik gesoard had, maar het voelde meteen goed aan. Eest even lekker een beetje heen en weer crossen, wat naar boven en naar beneden en dan op weg richting het Noorden. Het viel me hier op dat er aardig wat enorme gaten in het duin zitten.
Toen ik weer terug was en voor de tweede keer naar het Noorden vloog kwam ik Jaap tegen. Hup achter Jaap aan die een nieuwe (2dehands) Wills Wing heeft. Ik bleef op een voorduin soaren, maar dat was dus niet handig. Inmiddels zat ik al te laag om nog naar het hoge duin erachter te vliegen en hopla, sta ik ineens aan de grond.
Ik probeerde nog naar achteren te lopen en weer te starten, maar dat lukte met niet alleen. Ineens komt 10 minuten later Jaap aanlopen, die kwam mij ter plekke wegstarten, wat aardig !
Weer in de lucht heb ik een uur lang heerlijk gevlogen en ben daarna geland zodat Jaap nog een keer zou gaan, maar die wilde niet meer.
Dus ik voor de derde keer de lucht in. Als snel begon de zon onder te gaan en zo stonden we met z’n allen af te bouwen om vervolgens nog even een lekker drankje te doen ergens. Het was weer een heerlijke dag. Bedankt Jaap, Niko, Frank, Jan en Bob!

Nu ik in de kernploeg zit was er onlangs de eerste van drie bijeenkomsten deze wintermaanden.
Deze ging over onze ervaringen afgelopen jaren, onze doelen komend jaar en hoe we met elkaar omgaan binnen de kernploeg.
Ik merkte in deze bijeenkomst dat de toppers uit ons team vooral psychologisch bezig zijn om met de juiste ‘mindset’ verder te komen. Ik begrijp dat wel, maar voorlopig zit ik hier net een stapje onder. Ik vind zelf dat ik nog in het stijle gedeelte van mijn leercurve zit en dat ik nog een paar grote stappen kan maken voordat ik aan details kan gaan werken waar een aantal van die andere gasten mee bezig zijn.
Dit neemt niet weg dat ik komend jaar wel als doel heb om allereerst lekker en veilig te vliegen, maar het tweede doel is toch wel op het podium te komen bij het NK. Hiervoor dien ik een behoorlijk grote stap te maken, maar ik denk dat ik met de juiste voorbereiding een aardig eind kan komen.
Deze doelstelling is ook gebaseerd op dat ik naar het WK in Australië wil januari 2013. Hiervoor dien je bij de eerste 5 te eindigen bij de Nederlandse ranking. Ik sta hierin nu 12de. Ik verwacht zeker volgend jaar 5 plaatsen te kunnen stijgen.
Tot nu toe willen alle kernploegleden in aanmerking komen voor het WK. Het EK in Turkije heeft niet iedereen op zijn wedstrijdlijstje staan, dus hier kan ik zo goed als zeker naartoe.
Op 17 december is er weer een bijeenkomst, KNVvL breed, met als spreker onder andere Gerard Rietjens van defensie, die als onderwerp ‘Presteren onder extreme omstandigheden’ heeft. Verder wordt er die dag ook nog kleding gepast voor de ‘dresscode’ op grote officiele wedstrijden zoals het EK/WK. Dit laatste vind ik dan weer herkenbaar van TV, waar grote topsporters zoals Sven Kramer ook in ‘dresscode’ lopen. Ik zie er een bepaalde humor in, al is het natuurlijk veel kleinschaliger.
Deze dag ging het ook over doping en dat het kan gebeuren dat er iemand op de stoep staat om je plasje te vragen. Nu wordt deze procedure voor de KNVvL onder de loep genomen omdat het voor amateursporters anders ligt, maar hier zie ik vooralsnog ook de humor wel van in, dat je op je 35ste nog als ‘topsporter’ wordt gezien

Inmiddels liggen er 13 PDF’s bij de drukker, zodat ik deze 21 november op kan gaan halen. Ik ben erg blij met het resultaat en ik ben ook blij dat er uiteindelijk zoveel mensen hun foto’s naar mij hebben opgestuurd om het wederom mogelijk te maken deze kalender te kunnen maken.
Het heeft dit jaar weer meer moeite gekost dan voorgaande jaren. Voornamelijk het foto’s verzamelen kost veel moeite. Bedelen is het nog net niet, maar ik moet echt drie of vier keer de mensen waarnaar ik de nieuwsbrief stuur vragen om foto’s te sturen. Uiteindelijk had ik er wel voldoende binnen om een kwalitatief goede kalender te maken. De foto op de voorkant was weer een verhaal apart. Verticale foto’s krijg ik heel weinig binnen, laat staan foto’s op hoge resolutie die ook nog interessant genoeg zijn om voorop de kalender te plaatsen. Vlak voordat ik niets meer kon veranderen aan de kalender kreeg ik een foto van Matjaz Klemencic binnen die aan het testvliegen was bij Tolmin op zijn nieuwe Litespeed. Dit is echt een topfoto en ik ben er erg blij mee.

Mocht je deze kalender ook willen aanschaffen, dat kan voor 17 euro excl. verzendkosten op www.svs-design.nl/webshop

Gisteren is de Kirchner lier nogmaals getest bij de deltavlieg vereniging Buizerd. Na wat aanloop problemen ben ik er uiteindelijk ook aan gaan hangen. Ik ben best enthousiast over de lier. Ik ben wel benieuwd welke liermachine(s) de Buizerd volgend jaar klaar heeft staan om er weer eens een mooi, veilig en betrouwbaar lierseizoen van te maken.

DHV XC vlucht

Terwijl ik afgelopen weekend bezig was een drietal onder-zeillaten een opknapbeurt te geven omdat er twee ingescheurd waren een eentje zelfs gebroken, kreeg ik een telefoontje of ik in het kernteam zou willen komen? Ik was eerst even stil, want ik had dit niet verwacht, maar natuurlijk ga ik dit doen !
Ik hoop hiermee meer te vliegen met de beste piloten van Nederland en hiermee mijn eigen vlieg kwaliteiten verder uit te breiden. Komende winter is er een winterprogramma, waarvan ik de details nog moet krijgen. Verder wordt er regelmatig met elkaar getraind.
In september 2012 is het Europees Kampioenschap in Turkije en in januari 2013 is het Wereldkampioenschap in Australië. Nu ben ik natuurlijk de Rookie in het team, maar ik hoop toch naar één van de twee mee te mogen.

ps. De zeillaten heb ik niet kapot gevlogen, maar bij het in- en uitelkaar halen van het toestel staan ze soms onder spanning en knakken ze. Na een paar keer knakken breekt het, ondanks dat ik er toch erg voorzichtig mee ben. Gelukkig heb ik vanwege mijn meerjaren octokopter project Polypox op voorraad en had ik zelfs de juiste maat Carbon kousjes.

Vlak voordat ik vertrok naar Laragne voor het Belgisch Kampioenschap, heb ik een persbericht verstuurd naar de lokale kranten. Het ‘Algemeen Dagblad Voorne Putten’ kwam de volgende dag langs voor een interview en ‘De Botlek’ heeft het bericht overgenomen.
Geweldig deze promotie voor de deltavlieg sport.

Yesterday there was a shorter task because of pricegiving ceremonies in the evening. We had a 55km task, again into the next valley. I was hoping to reach this valley this time, because I knew now that it could be done pretty easy with enough height. After start I had to be alert, because of parapents who made you go out of the thermal. I first thought it was my own technique nog getting up, but in the end it more looks like only a few parapents really can’t thermal with hanggliders.
I couldn’t get really high, which is strange, since I was scanning the area pretty good. In the end I landed before Kobarit and after me a dozen landed in the same field too.
After everybody uploaded their tracklogs the final results are as follow.
For the Dutch competitors the result is:
1. Joost Eertman
2. Rob in t Groen
3. Paul Engelen

What a mess it was on the starting mountain, the Kobala. First of all there was the inversion. This made us wait for a very long time to get some thermals. Furthermore there was a diaria of parapenters hanging around and disturbing the competetion. It allmost came to a fight next to where I was. But our competetion leader, Harm, raised his voice as loud as the horn of a 300 foot containership and then everybody was calm again.
We had a 52km task into the valley to the Stol and back. Everybody was starting really late and in the end I launched at 15:40. I got a good thermal at the start, but it took me a while to get it. Later on the route I was in a thermal with a big bird (not Pino). I had my GoPro on to film it and I was forgetting to find the core of the thermal. Back up again I was heading for the turnpoint again. Near the city of Kobarit I had two options, head for the two-bumbed-hills where about 8 gliders where thermalling or head a bit to the North to gain height at the same place at the day before. I choose for the first option. But by the time I was there they were thermalling in nothing and they all followed the rest of their course. I had to follow my course, but I couldn’t find any thermals so I had to land with a perfect 10- landing (allways room for improvement). I landed in the same field as Coen, so I had the relaxed retrieve of Cornelia and ofcourse an icecold beer. Beer by the way tasts the best after a good hanggliding flight. We ended the day at the local restaurant, which was big fun.
I keep having second thoughts about a flight. Although I am happy with a flight, there were always possibilties to make better (or other) judgement. This could have extended my flights. But it is all for the learning process I am in. It will probably take me another flying season to improve this substantily.
It is good to see a young guy like Arne, with not that much experience do this judgement more naturally, it’s a gift of mother nature.