Deltavlieg Blog Sander

   belevenissen van een deltavlieger

Taak 7 WK

16 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 6 – Mixed feelings

14 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

deze dag was lastig met een flinke inversie op 2200 meter boven de ridge. De thermiek bellen waren turbulent en door de wind wat verbroken. Hierdoor waren de piloten alle kanten aan het gaan. Tussendoor zag ik op 500 meter boven de start dat er een delta gecrashed was met wat roods in het zeil. Zou toch niet Frank zijn? (later meer). Welliswaar allemaal rechts draaiend maar fijn was het niet. De gaggle waar ik in zat stak op een gegeven moment naar de stattcirkel op de volgende ridge. Dat ga ik dus niet doen dacht ik. Ik vloog het plateau op met de gedachten ik vind toch wel wat. Dat gebeurde ook maar op 150 meter boven de grond pas. deze bel ging door het nabij brandende vuur door de inversie heen en zo zat ik ineens op 2900 meter. Flink later ging ik op route naar het Noorden. Onder me zag ik vele piloten landen. Dat is goed voor de score dacht ik. De volgende bel die ik moest pakken was een rommelbel in een kleine gaggle. Deze verliet ik weer op zoek naar een goede bel…. weer rommelbel…. weer verder zoeken en toen moest ik landen. Een mooie plek naast de weg met een wat mindere landing.
Meteen belde ik na de landing Jacqueline om te vragen wat ik nou gezien had. Een emotioneel antwoord dat het idd Frank was. Rechterknie gebroken en linker 2 voettenen.

We hadden nu geen retrieve auto omdat Jacqueline natuurlijk bij Frank was en Renata Portugees sprak. Gelukkig pakte de andere retrieve teams het goed op en zo ging mijn delta en harnas met de Ozzies mee naar de Esplanade en ik ging eerst met de Nieuw Zeelanders mee en daarna met de Britten.

Bij terugkomst in het appartement is het wel vervelend dat een teamlid gewond is en dat je zelf gewoon gevlogen hebt. Het geeft een beetje mixed feelings waar je mee bezig bent. Gelukkig was er de dag erna een rustdag om alles op een rijtje te laten zakken.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 5 WK – Beste Nederlander

13 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Another day at the hanggliding office.
Het wordt nu langzamerhand routine…. 7 uur gaat de wekker, half 8 uit bed, fruitontbijt samen met Mario en om half 9 zitten we in de auto naar de start. 90km later staan we rond 9:45 op de start. Vervolgens rond 11:15 briefing en tond half 1 start de eerste piloot.
Er werd een 130km taak uitgezet en vooral het begin was lastig. Na het keerpunt in het dal moest aan de ridge weer hoogte gemaakt worden. Dit ging echter heel moeilijk. Ik zat daar met de toppers in een zwak belletje te draaien om de steek op het vlakke land te kunnen maken. Langzaam kwam ik steeds wat verder boven het plateau en uiteindelijk op 2200 meter ging ik ervoor.
Al snel zag ik voor me iemand draaien. Daar ging het voor mij ook verder omhoog boven het dorpje.
Hierna door na het eerste keerpunt. Ik moest een groot bos over waar een brand in was. Erboven ging het goed omhoog naar 3000 meter waar ik nog even met Mario vloog. Daarna doorglijden naar het keerpunt waar ik bovenin een grote gaggle van 50 piloten kwam. Vanaf dit punt tot aan keerpunt 2 ging het allemaal vrij goed. De echte kernen van de bellen waren vaak moeilijk te vinden maar met meerdere piloten om je heen heb je snel de plus drie te pakken.
Bij het glijden tussen de bellen merk ik wel dat ik wat meer hoogte verlies ten opzichte van anderen. Dit zal mijn zeildoek wel zijn dat wat ouder is.
Na keerpunt 2 kwam ik wat lager maar wederom ging ik boven een vuur vliegen en dat was in het begin super turbulent maar later bracht het ons groepje weer goed op hoogte.
Boven Planatina vond ik de laatste bel van de dag. Met de hoogte durfde ik het bos erachter niet over dus landde ik ervoor in hetzelfde veld als Frank 2 dagen geleden. Netjes aan de grond in een groot open veld.
Ik had 110km gevlogen in 4:10 uur en was hiermee de beste Nederlander. Dit was voor mij de eerste keer op zo’n grote wedstrijd dus altijd leuk om mee te nemen in je persoonlijke verbeteringen elk jaar.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 4 WK

12 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

de vermoeidheid is er een klein beetje. Maar ik zorg goed voor mijn lichaam… goed eten, vitaminen, 8 uur slapen en geen alcohol.
Met een dosis wil om steeds een stukje beter te worden en daarmee verder te komen kwamen we aan op de startplek.
Na wat getreuzel bij de briefing kregen we een 120km taak uitgezet waarvan een km of 10 naar het Noorden over slecht landbaar terrein. Dit laatste kon wel opgevangen worden omdat je wel weer wat vindt, maar ik vond het wel kut.
Ik zat er aardig bij met de anderen, maar niet in de lead gaggle. Startgate en hoogte ging prima. Eerste keerpunt ook maar daarna zat ik toch wel een stukje onder de ridge en moest ik wat vinden. Gelukkig vonden we dat met een groepje of 10 piloten. Hierna ging het redelijk tot aan de waterval. Vanaf hier gingen veel piloten een Oostelijkere koers omdat dit beter past bij het 2de keerpunt. Ik koos weg te gaan van de ridge ter hoogte van de waterval en knalde zo een goede bel in naar 3000 meter. Vanaf hier ging het vrij makkelijk naar het 2de en 3de keerpunt. Vlak voor de stad en bij het bos kwam ik met een groepje wat lager aan. Hier was het even zoeken maar uiteindelijk had ik een bel die me daarna over de stad bracht. Ik zag Corinna op dezelfde hoogte en de bel werd zwakker maar niemand van dit groepje die ging. Uiteindelijk ging er iemand en ik er rustig achteraan maar ik vloog sneller en lag weer op kop… verdorrie dacht ik, zitten ze weer mijn bordje leeg te eten. Maar na een kilometer ofzo zaten ze meer westelijk. Logisch want ik had verkeerd gekeken op mijn gps en vloog recht op het keerpunt af ipv naar de rand van 2km. Dat kwam achteraf mooi uit want ik vloog zo een nog redelijke thermiekbel in. Na deze bel naar de plek waar je je laatste bel pakt voor final glide. Met moeite kwam ik op 2350 meter en 1km voor de zendmast en ging op final glide. Ik wilde deze keer wel wat hoger uitkomen. Mijn benodigde glijhoek werd steeds minder (1 op 9.5 naar de cirkel en 1 op 11.5 naar goal) dat is goed maar ik durfde het toch niet aan. Ik vloog richting het veld waar Harrison eerder was geland dat ligt vlak aan het water en ondanks een paar bomen goed te landen. Uiteindelijk toen ik lager kwam bleken er ook nog struiken te staan. Shit dacht ik en ik zal hem hier toch neer moeten zetten.
Het werd een slalom landing om bomen en struiken en met een buikschuiver lag ik op de grond. Toen ik uitgehaakt was en keek waar ik stond vroeg ik mezelf af hoe ik dit gedaan had. Zo’n spannende landing had ik nog nooit gehad.
Ik was vandaag 2de Nederlander en 80ste in de uitslag. Ongelooflijk dat ik de ballen uit mijn broek vlieg en dan maar 383 punten krijg.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 2 WK in Brazilië

11 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Gisteren had ik net geen goal gehaald. Jammer, maar ik had niet veel fout gedaan.
Vandaag was het doel om goal te halen en wat sneller te vliegen.
Er werd een taak uitgezet van 116km. De startgate werd enkele keren gesloten waardoor ik later moest starten. Er was iets te weinig tijd om bij de gaggle te komen, dus werd het plan B en dat pakte goed uit. Meteen na de start kon ik naar 3000 meter draaien. Van daaruit direct naar de startcirkel en terug naar de startberg. Anderen hadden een bel genomen vlakbij de startgate. Op zich beter, maar zij hadden daar geen +4m/s die ik wel had.
Ik wist dus aardig weer bij het veld te komen en had weer meerdere delta’s om me heen.
Vanaf daar ging het hardstikke goed. Stuk glijden, goede bel omhoog en dat meerdere keren achter elkaar. Om de snelheid erin te houden heb ik bij de 3de keerpunt eigenlijk te laat thermiek gepakt. Ik zakte tot onder de 2000 meter en moest nu alles pakken wat ik kon pakken. Dit was dus een +2m/s die langzaam iets meer werd. Dit kost tijd dacht ik nog, maar ja, je moet dan wel. Vervolgens doorvliegen over de rand van het bos naar Planatina waar ik in een groepje toch wel vrij laag kwam. Onder me zag ik één delta op de grond staan en één vechten om boven te blijven. Hier moest ik weer in de survival-stand. Het was een zwak belletje, maar later werd deze sterker, gelukkig maar. Het laatste keerpunt had ik zo gerond, maar ik had nog één bel nodig om het te halen. Boven een wat groter bos vond ik hem niet net zoals de vorige keer, maar net daarna wel. Dit was echter een heel zwak belletje waarvan de wat betere kern werd aangewezen door een groepje vogels. Zo in mijn eentje had ik dit wel nodig. Dit belletje moest ik helemaal uit draaien want het was al laat 16:15 en de thermiek werd al flink zwakker. Uiteindelijk ben ik op 2600 meter op final glider gegaan. Mijn compeo gaf aan dat ik voldoende hoogte zou overhouden, maar ik moest dat nog zien. Het werd steeds minder en minder, maar mijn benodigde glijgetal zakte en dat is een goed teken. Toen ik 1 op 8 zag staan wist ik dat ik het ging halen. Op goal ! YES !
Ik had nog ruimte om één bocht te maken boven de Esplanada en zo stond ik met een mooie landing op de grond. Ik behoorlijk blij, maar ik had toch wel het idee dat ik het in mijn eentje moest vieren op dat moment. Geen Nederlanders te zien. Grappig was dat ik mijn landing gefilmd zag worden door een man of 20 voornamelijk op hun mobiel. Diverse foto’s, ook wel grappig om mee te maken. Zelfs een man met een Ecuador vlag die mijn handtekening wilde en met mij op de foto wilde. Dat was voor het eerst maar ik vond het wel leuk.

Alle Nederlanders waren op goal geland waarvan ik voor het eerst in een categorie 1 wedstrijd (EK of WK).
Uiteindelijk hebben we het gevierd in het Braziliaanse Steakhouse Fogo de Chao. Heel erg lekker !!

Mijn vlucht op de DHV XC website.
Uitslag wedstrijd.

Taak 1 WK Brazilië

10 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Het WK gaat beginnen en ik ben er klaar voor. Gisteren de laatste kleine wijzigingen aan mijn materiaal gedaan en zo moet het allemaal werken.
De taak van 106km moest voor mij ook wel goed gaan, want iedereen ging vlot de berg af en we zaten met een man of 80 in een gaggle. Deze was uiteindelijk veel te log waardoor het niet goed werkte. Gelukkig was de startgate daar en gingen we allemaal snel op pad het dal in. Hier kwamen we lager en lager en ik had zoiets van, gaan we nog omhoog of wat?
Uiteindelijk vlogen we met z’n allen een hele sterke bel binnen en kon ik hierna op pad. De thermiek was uitstekend met +4m/s. Sterke bellen tot 3500 meter en dan steken en dat zo veel mogelijk te herhalen.
Mijn steeksnelheid tussen de bellen is alleen niet snel genoeg merk ik waardoor ik aan het einde van de dag moet pielen om goal te kunnen halen. Zo ook vandaag, vanaf mijn laatste thermiek waar ik vertrok op 3400 meter heb ik niets meer gevonden en zo stond ik 12 km voor goal aan de grond. In principe weinig verkeerd gedaan maar ach de retrieve was weer een heel ander verhaal. Ik stond in een mooi groot veld en even later lande er nog een piloot en nog even later Corinna. Corinna werd door haar helpers dwars door de weilanden en bushbush opgehaald. Ik ben de weg af gaan lopen en kwam zo aan bij een hek waar toevallig tegelijkertijd mijn retrieve kwam (Renata met Joost) en de zoon des huizes in zijn auto. Hij kon het hek open maken en konden we naar mijn delta toe rijden. Super makkelijk ging dat. Mijn delta lag nog niet op de auto of de zoon-des-huizes verteld dat er nog 2 piloten een stuk verderop geland zijn. Uiteindelijk zijn we door totaal 4 hekken achter hem aan gereden om Yoko en Raul Guerra op te halen. Allemaal toeval dit natuurlijk, maar zonder ons hadden ze er nooit voor middernacht uitgekomen volgens mij. Ik was al in bijna donker opgehaald (18:00) maar deze twee hadden dan in het donker gezocht moeten worden.
De rit door het weiland leek meer op een soort Parijs-Dakar. Erg leuk en Joost houdt wel van een stukje off road.
We gingen snel terug naar Brasilia. Onze tracklogs inleveren en dan snel eten en weer vroeg naar bed want de rust heb je hard nodig.

Mijn vlucht op de DHV XC Website.

Practice Day

8 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Vandaag is de officiele oefendag, maar deze heb ik aan mij voorbij laten gaan.
Frank, Gijs en Joost gingen wel vliegen. Joost is vlak na de start geland, Gijs bij Keerpunt 1 en Frank bij keerpunt 2.
Ik had een paar dingen te doen en die zijn allemaal gelukt. Eerst de bracket (houder) van mijn intrumentenpod gerepareerd. Deze was gevallen, het carbon was kapot. Ik had een nieuwe houder bij mij maar hier moest een metalen 1/4 inch staaf over gezet worden die met een pen was vast gezet. Ik had in het appartement al verschillende deuren los geschroefd om met deze schroeven te proberen de pen door te tikken, maar dat lukte niet.
Bij een lokale kluswinkel hadden ze de juiste dikte spijker en met een echte hamer was het zo gelukt. Ik blij, die man wilde geen geld ervoor, maar in Brazilië werkt dat iets anders. Nee is dan eigenlijk ja. Dus met 10 Real was iedereen blij.
Verder heb ik de video van de eerste dag ge-edit. Zo’n gave vlucht moet toch spoedig op Youtube te zien zijn.
Verder heb ik het VG probleem nu waarschijnlijk echt opgelost. De kabel van het VG blok naar de katrol ophanging zat was 180 graden gedraaid. Na een zestal keer proef trekken aan het touw ging het nog steeds soepel.
Verder nog lekker gelunched met Mario bij de Kilo (zelf scheppen, link is van de buurman, dat is een goede Pizzeria waar we ook al hebben gegeten). Ook nog wat bankzaken en wat email gedaan.
Kortom, een rustige dag, want morgen begint een zware competitie van 10 dagen knallen (met op dag 6 of 7 een rustdag).

Esplanada here we come !!

5 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Gisteren waren we al naar de start geweest, maar eenmaal opgebouwd kregen we rugwind en konden we dus onverrichte zaken terug naar Brasilia. Het was wel weer erg leuk om andere piloten te ontmoeten die ik jaren niet had gezien. Het heeft toch altijd wel een soort van familie gevoel en het voelt goed.
We hebben wel een paar belangrijke plekken in het landschap bekeken op de terugweg en gehoord van Mario wat deze doen, dat is dan weer handig.

De volgende dag waren we dus eerder op de start.
Op de start waren uiteindelijk een stuk of 80 piloten. Erg leuk
Ik had op XC Skies gezien dat we weer rugwind konden krijgen, dus ik wilde zo snel mogelijk de klif af rennen om lekker te vliegen. Het gehele Nederlandse team was snel in de lucht en we hadden als taak om terug te vliegen naar Brasilia, naar de Esplanada.
Bij de start ging het wel omhoog, maar niet echt super. Uiteindelijk kwam ik wel op hoogte om door te steken naar de inham in de klif om daar weer opnieuw hoogte te pakken. Alleen weer mijn VG, die deze keer niet verder wilde dan een half VG, kut zooi. Minder erg dan 3/4 vast blijven zitten zowieso !
We waren in ieder geval met alle Nederlanders op pad en in het begin ging dit lekker. Ik raakte alleen ze kwijt omdat we naar de watervallen moesten oversteken en ik lager zat dan de rest en dit niet aandurfde. Hier heb ik dan ook laag gezeten en zelfs met mijn benen uit mijn harnas om de landing voor te bereiden. Ik kon me echter weer herstellen en later zag ik dat nog geeneens zoveel tijd had gekost. De bellen volgende elkaar mooi op en tussendoor kon ik af en toe met anderen stukjes meevliegen.
Ongeveer halverwege na het bos had ik het even moeilijk om op goede hoogte te blijven en daar heb ik wel een half uur verspeeld, maar ach, snelheid was vandaag niet het belangrijkse. Het halen van de Esplanada wel.
Het werd later en later en de thermiek minder sterk. Vlak voor de oversteek van het water zat ik op 2530 meter, dus dat zou ik met final glide wel moeten halen. Uiteindelijk hield ik 180 meter over bij aankomst boven de Esplanada met toch wel wat zenuwen of ik het wel zou halen. Gelukkig liggen er aan de andere kant van het water nog een paar veldjes waren eventueel op geland kan worden. Ik was super blij dat ik het gehaald had.
Mijn landing was wel heel speciaal. Net zoals Jonny Durand over het busstation, maar dan niet tussen de lantaren palen door landen op de Esplanada. Op het laatst kwam ik erachter dat mijn VG er nog wat veel opstond. Dat kon ik nog niet op tijd herstellen.
Landen op de Esplanada staat al lang op mijn bucketlist, maar het is gelukt YES !!!
Frank, Joost en Gijs stonden ook de Esplanada. Mario was vlak voor het water in een stekelveld geland en had een uur nodig om alle stekels uit zijn lichaam en kleding te halen.

Mijn vlucht op de DHV XC Website.

Even lachen naar de camera On route Brasilia in zicht Esplanada in zicht Boven het busstation Mijn schaduw boven de Esplanada Happy Sander ! Happy Dutchies !

« Previous PageNext Page »

Hangglider Calendar 2014

Visit Webshop for more information and ordering

  • Hangglider Calendar 2013 pictures asked