Deltavlieg Blog Sander

   belevenissen van een deltavlieger

Dutch Open Taak 3

24 June 2019
Geplaatst door
Bergvliegen, Duitsland

Het eerste wat ik vanochtend op de berg deed was het ophangpunt van mijn toestel weer een gaatje terug zetten naar het oorspronkelijke standaard gaatje. Achteraf bleek dit dé oplossing voor een hoop van mijn vliegissues. Mijn vleugel thermiekte lekkerder, had meer bardruk bij harder vliegen ipv bij heel hard vliegen zowat niets. Maar vooral het thermieken ging weer ouderwets heerlijk. Goede druk op beide vleugels, mijn snelheid ligt lager in de bochten en ik kan weer ‘bijwijzevan’ met één vinger sturen.
Er stond een korte taak van 64km op het programma. Eerst weer de flatlands in en daarna terug naar de bergen. Ik starte vrij laat, maar draaide meteen gemakkelijk naar wolkenbasis. Op de startlijn/tijd zat ik op wolkenbasis en daarna was het steken naar het eerst keerpunt. Al vrij snel kwam ik erachter dat er op het vlakland weinig thermiek zat. Ik heb nog gezocht, maar niet gevonden en zo stond ik met nog veel meer piloten zo rond het eerste keerpunt aan de grond.

De windrichting had ik bepaald met de Compeo, maar dat bevalt me toch niet zo heel erg goed. Bij de XC trainer is dat toch veel duidelijker weer gegeven.

Nadat ik geland was kwam Egbert op hetzelfde veld geland. Ik gaf hem nog de windrichting aan, waar hij me dankbaar voor was. We werden opgehaald door Reina, de vriendin van Egbert. Dat was een fijne retrieve met gestrekte beentjes achterin.

Mijn vlucht op de DHV XC website.
Artikel over Dutch Open in de lokale krant.
Nog een artikel over de Dutch Open in de lokale krant.

Dutch Open Taak 2

19 June 2019
Geplaatst door
Bergvliegen, Duitsland

Nieuwe dag, nieuwe kansen. Het is nog niet echt mijn week, lekker in mijn vliegvel zit ik nog niet. Het ontbreekt me aan vertrouwen waardoor ik in de lucht alleen maar bezig ben met overleven ipv dat ik ruimte heb om beslissingen te maken tijdens een taak. Er staat een 104km taak op het programma, heen en weer door het dal twee maal. Ik starte vrij vroeg en had een goedE start. Ik rende ook wat harder omdat ik tegen mezelf had gezegd dat dat moet. Ik wilde niet nog een keer de woorden van Harm spokend door mijn gedachten. Ik had hierna de rust om rusTig te thermieken en niet als een dolle bang te zijn dat ik weer ging uitzakken in het dal ten zuiden van de start. Bij de start zat ik behoorlijk hoog en ik ging als eerste de startlijn over…. mooi scherp heet dat ! Op naar de volgende berg, hier kwam ik aan en het was thermisch rustig…. shit dacht ik, dan maar wachten. Waar anderen zochten en meteen weer verder gingen bleef ik wachten en uit eindelijk kwam er een bel die mij weer hoger bracht. Kilometers verder zat ik op een kammetje wederom te wachten op de verlossende bel, maar deze kwam maar niet. Dan maar landen op een lekker groot veld. Er was voldoende wind dus dat was weer een mooie landing extra erbij. Een uur later zat Arne op dezelfde plek te pielen als waar ik zat. Hij had meer geduld en vond een verlossende thermiekbel waarna hij zijn weg kon vervolgen. Daar heb ik dus ook weer van geleerd. Grappig detail, ik ben naast een ziekenhuis geland en zit dit bericht te typen op de rand van de parkeerplaats, wachtende totdat Anne-Marie met de kinderen mij komt ophalen. De taak is door niemand uit gevlogen. Primoz heeft de dag gewonnen door 3/4 van de taak te doen. Daarna is hij geland vanwege harde wind en turbulentie.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Dutch Open Taak 1

17 June 2019
Geplaatst door
Bergvliegen, Duitsland

Het Nederlands kampioenschap wordt dit jaar gehouden in het Zwarte Woud in Zuid Duitsland. We zijn te gast bij de lokale vliegclub die ons goed geholpen heeft met het organiseren. Nadat ik vorig jaar bij het German Open hier aan de Kandel het enorm naar mijn zin had samen met de familie ben ik gaan rondvragen naar mogelijkheden. Die waren er toen al een gelukkig zijn er niet te grote beren op de weg gek en zodat het NK door kon gaan. Gisteren heb ik al een klein vluchtje kunnen maken om het gevoel weer te krijgen en vandaag begon het echte werk. Afgelopen nacht had het flink geregend dus hadden we wat geduld nodig voordat het vocht enigszins weg was. In de tussentijd zat we in het Kandelhof aan de koffie met schwarzwalderkirch Torte.

We kregen een 50km taak, eerst richting het westen de flatlands in, daarna terug richting het dal met een keerpunt aan het einde van het dal met als goal het officiële landingsveld.

Ik had niet zo’n haast ivm de vele bewolking maar toen ik startte had ik mijn slechtste start ooit denk ik. Ik raakte immers met mijn schoenen de boom. Daar had ik daarna flink waar stress van in mijn hoofd en kwam ook niet echt meer in mijn concentratie zone. Heel de tijd hoorde ik de woorden van Harm van vorig jaar in mijn hoofd over het starten.
Ik zat vervolgens te pielen met de thermiek, wat echt vervelend was. Eenmaal van de berg weg gevlogen ging het iets beter, maar het was te laat, ik diende te landen. Het vreemde was dat met mijn nieuwe Rotor harnas dit wel de perfecte landing was. Ik kon immers goed rechtop hangen eindelijk door flink te duwen op de bottombar en omdat ik mijn beenbanden wat strakker had gezet kon ik met mijn handen hoog in het Aframe uitduwen.

Later hoorde ik van startofficier Adrie dat ik welliswaar best aardig rende vanaf de start, maar dat ik best wel ietsje harder had kunnen rennen. Ik viel wat weg naar links, dat moet door de wind zijn gekomen, die toch al weinig was. Uiteindelijk was het de combi rennen, wind, windrichting die ervoor had gezorgt dat mijn start niet zo goed was.

Mijn tracklog op de DHV XC website.

Bluetooth headset

28 January 2019
Geplaatst door
Algemeen

Gisteren was de delta en parapentbeurs in Gorinchem. Het was gezellig, alleen het lijkt wel steeds minder druk te worden, wat jammer is.
Ik zie het altijd als een gezellige beurs waar je weer lekker kunt kletsen met andere deltavliegers en tussendoor kun je kijken of er nog interessante spulletjes zijn. Dus als je dit leest als deltavlieger en niet geweest bent, volgend jaar ga je gewoon lekker wel !

Ik heb een week geleden een bluetooth headset ontvangen. Deze had ik besteld bij delta-goodies.com. Ik heb er wel een apart inbouwset voor in de helm bij besteld. Totale kosten 80 euro inclusief verzenden.
Deze set is alleen geschikt voor Baofeng en Kenwood radio’s. Op de beurs kon ik misschien hier een nieuwe radio kopen. Bij portoshop.nl vroeg ik of hij dit merk verkocht. Nee zei hij, want deze kreeg ik erg veel terug gestuurd, dus daar ben ik mee gestopt. Ik heb wel een Wouxun zegt hij. Deze heeft dezelfde aansluitingen als een Baofeng, maar de kwaliteit is echt veel beter. Dus zo ging ik naar huis met een Wouxun radio van 90 euro.

Vandaag even uitgetest of alles werkt en ja hoor, werkt prima. Van dichtbij was er wel storing, maar vanuit een andere kamer was het geluid mooi en helder.
En zo hoop ik dat ik komend deltavlieg seizoen af ben van de kabels die ik alleen maar aan het kapot trekken was afgelopen seizoen.

1. PTT zender Bluetooth (zit ook nog een klittebandje bij voor om je vinger)
2. Unit voor in zender ook bluetooth
3. Inbouwset voor in helm ook bluetooth
4. Wouxun radio

UPDATE: Het enige wat ik merk is dat de speakers van de headset iets dikker zijn dan mijn vorige. Het is nu allemaal netjes ingebouwd in mijn helm.

bluetooth headset delta en parapent beurs warmond 2019

Rotor Havana S harnas

22 November 2018
Geplaatst door
Algemeen

Tijdens het EK in Macedonie maakten we een filmpje over harnassen. Ik zag het harnas van Mario en had zoiets van, dan ziet er een stuk beter uit.
In oktober informeerde ik bij Mario wat de mogelijkheden waren en zo bestelde ik een Havana S die hij voor mij mee nam naar Nederland vorige week.
In de tussentijd heb ik via de DHV website mijn oude Tenax 3 verkocht. Deze was ik snel kwijt voor een mooie prijs.
Gisteren heb ik het harnas gepast en het zit als gegoten. De afwerking is super netjes en het gewicht is lager dan mijn Tenax 3. Het was alleen even pielen om mijn parachute erin te te passen, maar dat is met mijn gewicht en lengte nu eenmaal zo.
Waar ik vooral blij mee ben is de aluminiumrail waarover de ophangband loopt, te samen op een carbon rugplaat. Echt super kwaliteit die waarschijnlijk fijn gaat werken met liggen/oprichten.

De andere leden van de kernploeg waren ook gisteren bij Mario omdat hij voorlopig veel in Brazilië zal zijn en daarmee wellicht niet meer met alles kan mee doen bij de kernploeg. Het was dus een soort van afscheidsborrel, maar ik geloof dat Mario eind 2019 weer vol voor de kernploeg zal kiezen.

Rotor Havana S harnas Rotor Havana S harnas

NK in Laragne

23 September 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Frankrijk

Het NK in Laragne was 19-25 augustus.
Voor de tweede keer gingen we met de hele familie op ‘deltavlieg’ vakantie.
De heenreis deden we in twee etappes zodat onze twee meiden de reis makkelijk konden verteren.
Dat is ook goed gelukt want in het plaatsje Rigny sliepen we in een kasteeltje waar de service zeer goed was.

Op de camping in Laragne sliepen we in een mobil home. Deze viel me meer dan mee, want de camping in Laragne staat niet om z’n kwaliteit bekend.
De meiden hadden een eigen slaapkamer waar precies de twee reisbedjes in konden.

Alle taken werden gevlogen vanaf de Chabre Hoog en met slechts zeven Nederlanders die mee deden was het een beetje schamel, maar het blijft altijd leuk om met vliegvrienden uit heel de wereld op één locatie te zijn. In totaal waren we met 26 piloten.
Bij de eerste taak was het zeer lastig om weg te komen op de berg. De eersten die starten deden er heel lang over om weg te komen. Ondanks dat ik als ongeveer zesde wilde starten kwam ik op dat moment niet weg van de start. Na anderhalf uur in mijn harnas gewacht te hebben ben ik uiteindelijk van de noordstart gegaan. De thermiek die ik kon vinden was minimaal en zo stond ik met een mooie landing op het officiële Chabre Noord landingsveld.

De tweede taak werd na een uur vliegen gestopt, dat was super jammer omdat het weer niet echt goed mee werkte en er gevaarlijke situaties hadden kunnen ontstaan. Na de domper van de dag eerder waren de start condities beter en heb ik mijn start goed opgelet dat ik deze beter deed dan de dag ervoor. Ik had er namelijk opmerkingen over gekregen. Deze start was beter naar mijn gevoel, maar later kreeg ik toch nog opmerkingen dat de start beter was maar niet goed. Kortom aan de starttechniek moet iets geschaafd worden. Ik dribbel te veel ipv op een moment grote stappen te nemen.
Maar goed, na de start zat ik vrij snel op wolkenbasis en moest ik wachten tot de eerste startgate. Een paar keer zat ik samen met Jochen onder de sterk zuigende wolk. Rondje thermieken (+150 meter) en vervolgens langs de wolk weer wat afzakken om daarna weer onder de wolk omhoog te gaan.
Bij de start zat ik goed en ging het super rap. De donkere wolk net voorbij de Beaumont vond ik maar niets en mijn koers heb ik iets naar het oosten verlegd om er niet onderdoor te hoeven. Ik zag nog andere piloten er wel rechtstreek onderdoor gaan, maar dat vind ik maar niets. Bij het zweefvliegveld van Serres kreeg ik midden in het dal een paar mooie bellen en met die hoogte zou ik het eerste keerpunt makkelijk halen. Ik had hier wel wat vertraging op gelopen en dus vloog ik alleen richting en over het zweefvliegveld van Aspres, waar 7 piloten aan de grond stonden en ook nog piloten rondom in de velden.
Ik had de dag ervoor het snoer van mijn headset kapot getrokken dus ik dacht dat de taak al gestopt was.
Toch ging ik door richting het keerpunt, maar met op een gegeven moment -5 op mijn vario en vette tegenwind was het niet meer pluis in de lucht, ik ging ook landen op het zweefvliegveld. Allemaal delta’s waren hier niet volgens de regels geland, dat moet dus volgende keer beter om ons en ook hen niet in de problemen te brengen. Om de regel uit te leggen, in principe dien je te landen aan de noordkant van het zweefvliegveld, maar als het echt niet anders kan dan dien je onder de 200 meter niet meer over het kruis van de twee landingsbanen te komen en dien je in één van de vier sectors te blijven. Als je geland bent mag je niet met je delta de landingsbaan over steken en moet je er dus omheen lopen.

De derde taak lukte het me niet om vlak na de start een goede bel te vinden en zo stond ik op de vis in alle hitte mijn toestel af te breken.

Zo bij elkaar opgeteld was het voor mij een super teleurstellend resultaat, twee keer minimum distance.
ik geniet dan wel van het vliegen en alles er omheen, maar waar ik vorig jaar weer een stap had gezet in mijn resultaten door het goed te doen op het WK in Brazilië, zet ik dit jaar weer een stap terug.

Volgende week is nog het Brits Open, wellicht dat ik het tij hier kan keren?!

Mijn vlucht van taak 1, 2 en 3 op de DHV XC website.
Blog van André vd Akker

taak 1 NK taak 2 NK taak 3 NK

Laatste taak 8 van het EK

20 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Gisteren werd de dag gecanceled vanwege wind uit de verkeerde richting en wel heel veel bewolking. Toen we vanochtend wakker werden stond de wind goed maar de bewolking was nog steeds 100%.

De wedstrijd mocht niet als een nachtkaars uit gaan, maar het zag er niet goed uit. 50/50 was de kans naar mijn idee dat we gingen vliegen.

Op de startplek had niet iedereen even veel haast om op te bouwen. Maar langzaam maar zeker kwamen er wat gaten in de bewolking en liet de zon zich steeds vaker zien. Vanwege de wind kregen we een taak naar het zuiden met een flink stuk tegen de wind erin. Bij de start stond degene voor me nog te treuzelen, dus die heb ik gepushed (verplicht starten binnen 1 minuut). Dat deed ik omdat je op een lastige dag als vandaag je samen moet vliegen en hij verstoorde dit door een gat te maken tussen de piloten.

In het begin was het lastig om goed omhoog te komen, maar in het dal ging het uiteindelijk goed omhoog. Jammer dat ik niet bij de eerste gaggle kon komen maar er bleven nog genoeg goede piloten over om mee samen te vliegen. Het eerste keerpunt, wind mee, was zo gerond, mede dankzij een paar sterke bellen.

Samen met Mario heb ik nog wingtip aan wingtip omhoog gethermiekt ik een sterke bel. Dit was één van de mooiste momenten van de dag om samen met een vriend zo omhoog te scheuren. Ik had in ieder geval een grote smile op mijn gezicht.

Het wind tegen stuk heb ik in de voorzichtige stand gedaan. Vooral de eerste 10km gingen daardoor langzaam, hierna toch vrij soepel. Dat had ik niet verwacht. Keerpunt 2 was dan ook al gerond. Op de weg naar het laatste keerpunt 3 zat ik eerst nog onder dezelfde wolkenstraat als de heenweg, maar ik besloot op een gegeven moment door het blauwe gat het dal over te steken vanaf 2100m richting een vaag wolkje. Dit bleek niet de juiste keuze te zijn en vervolgens stond ik, na een lange glij, op de grond.

Ik was super blij met deze vlucht op niveau, maar vond het achteraf jammer dat ik niet wat langer onder de wolkenstraat was gebleven. Wellicht had ik dan zelfs goal kunnen halen.

Krusevo heeft in 8 taken weer bewezen dat het een perfecte plek is om te deltavliegen. De combinatie van vlakland en bergen maken het uitdagend. Met de lastige thermiek dit jaar en het zeer technische vliegen werd Alex Ploner de terechte kampioen.

Voor mijzelf heeft het niet zo uitgepakt zoals ik wilde. Alleen de laatste drie taken waren van een niveau dat ik graag bij mezelf wil zien als minimum. Wellicht dat ik toch wat teveel druk op mezelf had gelegd dat nu alles helemaal goed is aan materiaal de prestatie ook moet volgen.

Dit bleek niet te gebeuren en als ik dan vervolgens gewoon relaxed van bel naar bel vlieg dan komt het er wel uit. Het is lastig om in een flow te komen en nog lastiger om bij een volgende wedstrijd die flow weer op te pakken.

Over drie jaar is hoogst waarschijnlijk het WK in Krusevo, dat vind ik wel een goed plan. Komende winter bij de CIVL vergadering wordt dit vast officieel gemaakt.

Het Nederlandse team heeft met een 6de plek van de Europese teams zijn doelstelling gehaald. Dit is er één die ik van te voren vrij ambitieus vond.

Het is leuk om te zien dat we als team groeien. De prestaties komen voort uit een dynamiek die maakt dat we steeds hechter worden en beter op elkaar ingespeeld raken, zowel bij het deltavliegen als daarnaast.

Arne heeft een uitzonderlijk goede prestatie neergezet door 13de te worden, ondanks één slechte dag. Zijn groei als piloot gaat maar door en voor de toekomst kunnen er nog mooiere prestaties komen. Maar met deze realiteit ontstaat ook een ander soort druk waar hij zijn pad in moet vinden.

—-
Uitslagen zijn te vinden op http://hgeu2018.mk/index.php/res

Taak 6: Eindelijk haal ik mijn gewenste minimum niveau

16 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Waar het afgelopen taken meestal niet liep of maar lastig, ging het vandaag redelijk goed.
Ik heb weliswaar beslissingsfouten gemaakt onderweg, maar deze werden niet altijd afgestraft met een landing.
De taak was wederom een flinke en ik moest als één van de laatste starten, wat niet handig is. Ach, ik heb er toch geen invloed op dus moet je het naast je laten en je concentreren op de dingen die je wel kunt veranderen.
Vlak na mijn start was het wel flink ploeteren om boven te blijven. Thermiekbellen, of eigenlijk blobjes, deden het even en dan weer niet. Ik merkte ook tijdens het vliegen dat mijn bochten naar links vrij lastig gingen en die naar rechts veel te makkelijk. Waarschijnlijk zat mijn compensating sprog touwtje ergens vast.
Uiteindelijk vond ik aan het einde van de ridge van Krusevo een verlossende bel en kon ik op pad.

Ik kwam natuurlijk vanzelf weer lager en durfde eigenlijk niet meer verder te vliegen en was al op zoek naar een geschikt landingsterrein. Hier kwam ik Joerg Bajewski tegen en samen pakte we weer een paar honderd meter en toen verder op avontuur. Nog steeds niet echt over gebied wat mij aanstaat, maar met z’n tweeën gaat dit beter. Nog geen kilometer later vlogen we een verlossende bel van 4,5ms in. Vanaf hier makkelijk het keerpunt en door naar het volgende keerpunt aan de overkant van het dal. Halverwege nog bij het hoefijzer (zo ziet die berg er uit) een beetje omhoog. Hierna ging ik direct naar het Oosten ipv over de heuvels. Dit was achteraf niet zo’n slimme beslissing, maar ik vond gelukkig genoeg thermiek om in de 20kmh tegenwind toch het keerpunt te halen.
Hierna ging ik wederom niet direct over de heuvels (toch was schik ervoor) naar het Westen.
Hier vond ik een matig belletje en besloot ik het wat noordelijker te zoeken. Dit laatste had ik niet moeten doen, want toen stond ik op de grond naast Emiel.
De retrieve zou er snel aan komen, dus hielp Emiel me met inpakken van mijn delta. Dit was trouwens voor het eerst ooit dat iemand dat doet. Dat komt omdat ik het gewoon altijd zelf wil doen. Maar Emiel heeft precies hetzelfde toestel, dus was het voor één keer wel ok.

Ik heb eindelijk lekker gevlogen in een vlucht die lekker lang duurde en veel beslissingen nodig had. Daar word ik beter van. Eigenlijk zou dit mijn minimum niveau moeten zijn, maar dat is helaas niet het geval. Het punt waar ik dacht dat ik zou staan deze wedstrijd haalde ik tot nu toe niet. Maar wellicht dat het vanaf nu wel goed gaat, want elke dag benader ik alsof het een echte nieuwe is.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

taak 6 map Ingepakte delta met Emiel op de achtergrond

« Previous PageNext Page »

Hangglider Calendar 2014

Visit Webshop for more information and ordering

  • Hangglider Calendar 2013 pictures asked