Gisteren had ik net geen goal gehaald. Jammer, maar ik had niet veel fout gedaan.
Vandaag was het doel om goal te halen en wat sneller te vliegen.
Er werd een taak uitgezet van 116km. De startgate werd enkele keren gesloten waardoor ik later moest starten. Er was iets te weinig tijd om bij de gaggle te komen, dus werd het plan B en dat pakte goed uit. Meteen na de start kon ik naar 3000 meter draaien. Van daaruit direct naar de startcirkel en terug naar de startberg. Anderen hadden een bel genomen vlakbij de startgate. Op zich beter, maar zij hadden daar geen +4m/s die ik wel had.
Ik wist dus aardig weer bij het veld te komen en had weer meerdere delta’s om me heen.
Vanaf daar ging het hardstikke goed. Stuk glijden, goede bel omhoog en dat meerdere keren achter elkaar. Om de snelheid erin te houden heb ik bij de 3de keerpunt eigenlijk te laat thermiek gepakt. Ik zakte tot onder de 2000 meter en moest nu alles pakken wat ik kon pakken. Dit was dus een +2m/s die langzaam iets meer werd. Dit kost tijd dacht ik nog, maar ja, je moet dan wel. Vervolgens doorvliegen over de rand van het bos naar Planatina waar ik in een groepje toch wel vrij laag kwam. Onder me zag ik één delta op de grond staan en één vechten om boven te blijven. Hier moest ik weer in de survival-stand. Het was een zwak belletje, maar later werd deze sterker, gelukkig maar. Het laatste keerpunt had ik zo gerond, maar ik had nog één bel nodig om het te halen. Boven een wat groter bos vond ik hem niet net zoals de vorige keer, maar net daarna wel. Dit was echter een heel zwak belletje waarvan de wat betere kern werd aangewezen door een groepje vogels. Zo in mijn eentje had ik dit wel nodig. Dit belletje moest ik helemaal uit draaien want het was al laat 16:15 en de thermiek werd al flink zwakker. Uiteindelijk ben ik op 2600 meter op final glider gegaan. Mijn compeo gaf aan dat ik voldoende hoogte zou overhouden, maar ik moest dat nog zien. Het werd steeds minder en minder, maar mijn benodigde glijgetal zakte en dat is een goed teken. Toen ik 1 op 8 zag staan wist ik dat ik het ging halen. Op goal ! YES !
Ik had nog ruimte om één bocht te maken boven de Esplanada en zo stond ik met een mooie landing op de grond. Ik behoorlijk blij, maar ik had toch wel het idee dat ik het in mijn eentje moest vieren op dat moment. Geen Nederlanders te zien. Grappig was dat ik mijn landing gefilmd zag worden door een man of 20 voornamelijk op hun mobiel. Diverse foto’s, ook wel grappig om mee te maken. Zelfs een man met een Ecuador vlag die mijn handtekening wilde en met mij op de foto wilde. Dat was voor het eerst maar ik vond het wel leuk.

Alle Nederlanders waren op goal geland waarvan ik voor het eerst in een categorie 1 wedstrijd (EK of WK).
Uiteindelijk hebben we het gevierd in het Braziliaanse Steakhouse Fogo de Chao. Heel erg lekker !!

Mijn vlucht op de DHV XC website.
Uitslag wedstrijd.