Op zondag zijn Joost, Arne en ik vertrokken vanuit Oldenzaal richting de Aeros Winterrace in Slovenië.
Na een lange rit (ik moest om 3:40 de wekker zetten), kwamen we aan in Dornberk. Op maandag was de wind te sterk in de omgeving waar wij verbleven, maar de weersvoorspellingen gaven aan dat het bij Bassano prima weer moest zijn.
Om 9 uur ‘s ochtends zaten we weer in de auto richting Venetië en daarna naar het Noorden waar de bergen beginnen.
Terwijl we de berg opreden en bijna bij de deltastartplek met ramp waren, zagen we heel veel parapents op diverse startplekken liggen. Bij de deltastart stonden een 10-tal delta’s klaar. Eerst even een broodje (panini met salami) eten, want ‘s ochtends hadden we alleen crackers met pindakaas op.
Tijdens het opbouwen af en toe meekijken met een school die zijn leerlingen liet starten. Er was nog weinig thermiek te zien, dus veel haast hadden we niet. Het opbouwen was extra opletten want de routine moet na een winterstop wel een beetje afgestoft worden.
Er was boven de berg wat blauwe lucht te zien, dus dan starten. Arne als eerst, ik er vlak achteraan en Joost al laatst. Iedereen (lees de parapenters) hadden dit moment ook gezien en op dat moment vloog ik met 10-tallen parapenters om mee heen. Ze hielden zich allemaal netjes aan de vliegregels, dus dat was prima vliegen.
Na de start waren Joost en Arne al flink hoger, ik kwam er toen nog niet bij. Later had ik eindelijk een thermiekbel te pakken en ging ik goed naar boven. Het was wel best koud. Op 1900 meter was het -2 graden. Mijn nieuwe handschoenen waren niet helemaal perfect hiervoor, dus de volgende keer nog een paar dunne handschoentjes eronder. Eerst naar het Oosten gevlogen hoog boven de besneeuwde toppen. Daar kwam ik Arne weer tegen. Iets verder naar het Oosten was mijn doel, maar op de terugweg kon ik maar slecht thermiek vinden. Het ging vervolgens behoorlijk hard naar beneden en de landingsvelden waren niet al te groot. Uiteindelijk bleek het officiele landingsveld nog makkelijk op glij afstand te liggen. Hier aangekomen vond ik een zwak belletje dat me weer op hoogte bij de parapent start bracht. Hierna ging het hard omhoog omdat er een flinke wolk stond te zuigen.
Toen had ik het wel heel erg koud gekregen en besloot ik mijn hoogte af te bouwen door van de berg af te vliegen. Vlak boven een aan te leggen snelweg (eigenlijk rijksweg ;-)) ging ik weer terug naar de landingsplek waar ik met een mooi circuit en een nette landing een super leuke vlucht van 2:30 uur beindigde.
Joost en Arne hadden ongeveer hetzelfde gedaan. Allemaal een klein FAI driehoekje.
Bij de landing stond nog een een goed restaurant waar we een heerlijke pizza hebben gegeten. Daarna nog 2,5 uur terug rijden in het donker.

Mijn vlucht op DHV XC website.

Opbouwen van de delta's bij Bassano Overzicht van het dal bij Bassano. Landingsplek bij de pijl Joost, Arne en Sander op de startberg bij Bassano De startramp van Bassano Vlak na de start met de startramp op de achtergrond Deltavliegen tussen de parapents bij Bassano Op het landingsveld van Bassano