Vandaag werd er een taak van 134km uitgezet en werd er een uur vroeger gestart. Uiteindelijk moest ik nog een hele tijd wachten omdat er wederom veel crosswind was, maar toen ik starten, ging het ook meteen lekker omhoog..pppffffieeuww.
Toen mijn bel een beetje op was, ging zag ik op de route één delta een beetje draaien. Eenmaal daar aangekomen, ging het goed omhoog, terwijl die andere weg ging. Nog geen 3 rondjes later, komt de hele Gaggle van 50 man op me af. De helft boven me, de andere onder me. Yesss dacht ik, eindelijk zit ik waar ik al de hele wedstrijd had willen zitten.
De gaggle ging op pad, de gaggle is log, de gaggle draaide in sink naar beneden… What the f*ck?
Dan maar iets verder zoeken, inmiddels voorbij kp1, daar zaten een paar piepjes, maar ook niet echt spannend. Inmiddels zat ik lager en lager en werd het serieus zoeken, want anders zou ik op de grond staan. Op 1900m, ongeveer 300m boven de grond zat ik met Tanno in een nulletje te draaien, wat langzaam een ééntje werd en later een tweetje (= m/s). Deze low safe hadden we beiden overleefd. Erg leuk vond ik het, met een teamgenoot zo onszelf redden.
Richting kp2 ging het eigenlijk best goed, thermieken tot ongeveer 3000m, stuk glijden en dan weer de bel pakken. Toen ik eenmaal kp2 had, ging ik rechtstreeks op kp3 af, maar dat pakte niet zo super uit. Ik had een beter plan moeten maken, want ik kwam te laag aan richting de berg waar kp3 uit bestond. Dan maar zoeken op een lage burgrug, maar die deed het niet zo goed. Dan maar met hoogteverlies verder kp3 proberen. Toen ik er bijna was zag ik dat er voor de berg een soort brede geul liep. Doorgaan was op dat moment geen optie, want uitzakken, zou betekenen dat ik eigenlijk zeer slechte landingsopties zou hebben en dat is het niet waard. Dan maar landen, wederom in een meloenenveld.
Al snel kwamen er twee Turkse locals (twintigers) op me af die 4 woorden Engels spraken (What is your name). Ze vroegen van alles en met handen en voeten heb ik uitgelegd waar ik vandaan kwam (Hollandala), dat ik van Kayseri kwam gevlogen en ik heb ze zelfs uitgelegd waar dat touwtje (VG) voor was. Tussendoor moest ik nog een telefoon in mijn hand gedrukt, ik moest wat zeggen…. Merabe… Tsjokkiee….. (Hallo… heel goeedddd !)
Ik zei dat het morgen voetbal was, Nederland-Turkije… jahhh, dat wisten ze. Fenerbache was hun club. Dirk Kuyt zei ik, Feyenoord. Jahhh, toen ik twee vrienden erbij. Want een Feyenoordfan die Dirk Kuyt kent dat was natuurlijk super. Araldo heeft me zelfs nog op de foto gezet met die twee (foto volgt later, samen met de filmbeelden, die zijn echt gaaf vind ik zelf). Nu snel slapen, want het is al laat en morgen is de laatste vliegdag… weer wat moois van maken.
Oja…. ik heb 58km van de taak gevlogen. Lekker fijn stuk, lekker gevlogen, morgen dus hopelijk weer!

Vlucht op de DHV XC.

Met het team op de foto bij de burgemeester Opgebouwd op het debielenveldje