Vandaag had ik toch wel een beetje de zenuwen omdat ik aardig aan mijn sprogs moest draaien en me dus duidelijk afvroeg wat de invloed hiervan op het vliegen zou zijn.
Op de weg naar boven werd heel de weg naar boven voorzien van allemaal vlagen. Dat gaf een erg gezellige uitstraling.
Boven stond er een mega tribune, waar ik al van had gehoord, waar ongeveer 400 mensen op kunnen zitten.
De Nederlanders waren als eerste boven, maar langzamerhand werd het steeds drukker en stonden we ingebouwd, zodat we nog niet op tijd konden starten.
Uiteindelijk zakte het zenuwen gevoel toen ik Corina sprak en het verhaal over de sprogs ter sprake bracht. Ze vertelde uit eigen ervaring wat ze mee had gemaakt en uiteindelijk bleek dit ook zo te zijn (alleen meer Pitch dus).
Na de start voelde mijn toestel wel een beetje wiebelig, maar ik had snel door hoe en wat en toen ging het prima. Met een stuk of 15 piloten vlogen we naar ongeveer 2300 meter en daarna was iedereen snel op pad. De Italianen en Duitsers wilden 50km overland doen, maar stranden uiteindelijk op ongeveer 25km. Ik had zelfs zoiets van, uurtje vliegen, wat thermieken, de VG goed voluit gooien en een nette landing, dan ben ik tevreden. Bij HQ had men een windzak neergezet bij een aangrenzend terein. Hier vond ik weer een bel en heb nog een tijdje gethermiekt boven een militaire schietbaan en boven een stuk Turkse tekst wat met stenen in de berg was geschreven.
Het landingsterein bij HQ is niet zo groot en het was ook wel een turbulent, dus mijn plan was met flink snelheid te landen. Het werd een prachtige, werkelijk super landing, alleen vloog ik te ver door over de weg heen. Voordat ik hier overheen vloog had ik al gezien dat er een motorrijder het verkeer tegen hielt, dus ik kon met een gerust hart landen. Net voordat ik tussen 2 stroompalen door moest vliegen kon ik mijn toestel makkelijk neerzetten.
En nu terug op de titel van de dag. Arne lande op het militaire schietterrein en Tanno spiesde zijn toestel door onder- en bovendoek met de windzak, dat was het meeste kak !
‘s Avonds hebben we Gijs opgehaald van het vliegveld, die zat nog boordevol energie ‘s avonds vooral nadat hij nog om 11 uur een Adana Kebab naar binnen had gehakt. Terwijl ik probeerde slapen, zat hij nog vluchten uit te zoeken voor naar het WK in januari in Australië.

Tracklog op de DHV website

Tribune bij een startplek... toch best bijzonder Op het landingsterrein bij HQ