De vlucht eerst naar Istanbul ging prima, wel met een beetje vertraging. Op het vliegveld in Istanbul wel wat zoeken om de transfer voor elkaar te krijgen, daarna nog even snel wat gegeten. De vlucht naar Kayseri was okee omdat ik bij de nooduitgang wederom zag, al zat er wel een dikke Chinees naast me met van die spekarmen.
Bij aankomst naar de Domestic flight entrance om op de koffers te wachten, uiteindelijk stond de mijne er niet bij. De lokale dame daar had het al gezien, schoot me aan en vertelde dat ik naar de andere hal moest (International Flights). Daar stond mijn tas en even later stond ik buiten waar de mannen(Arne, Tanno en Arlado) al op me stonden te wachten, dat was helemaal top!
Het (student)guesthouse waar we verblijven is zeer ok. Het is sober, maar wel redelijk schoon en de mensen zijn aardig.

Vanochtend zijn we na het ontbijt op Headquarters (HQ) onze toestellen gaan opladen om ze daarna in een sporthal te meten. Bij deltavleugels moeten de sprogs opgemeten worden. Dit zijn buizen die tijdens de vlucht naar beneden gesteld kunnen worden, tesamen met de hoek van het toestel en daarmee de strakheid van het zeil. Des te lager zo’n sprog, des te sneller je in principe zou kunnen. Hier hebben ze een maximum aan gesteld en van zo’n beetje elk toestel is bekend wat deze waardes mogen zijn.
Ik had vorig jaar bij het German Open de waardes van mijn toestel opgestuurd gekregen van Christan Ciech (de technische man bij Icaro en ook Top 10 piloot). Ik had mijn toestel opgebouwd, met flink wat moeite de sprogs afgesteld en mijn toestel weer afgebouwd. Bij inleveren van de gegevens bleek dat de waardes nu anders zijn.
Ik moest mijn toestel dus wederom opbouwen en wederom afstellen… zucht !!
Tevens moest het reserve toestel, mijn oude MR700 (nog steeds te koop trouwens voor 1300 euro) ook gechecked worden. Hier moest ik ook nog wat wijzigen aan de sprogs, maar dat ging redelijk makkelijk. Het afbouwen heeft Arne uiteindelijk voor me gedaan, dat was wel fijn.
Uiteindelijk zijn we een uur of 5 in die hal geweest, dat was best lang. We kregen we nog lunch aangeboden, een soort Turkse pizza, maar dan anders, met kruiden en groente die je er nog tussen moest doen. Lekker bekertje zoete Turkse melk, dat was prima te drinken.

Op de terugweg naar ons guesthouse kwamen we langs een leuk tentje, even een biertje doen (dat is op zich al lastig hier). Uiteindelijk bleek het al half 7 te zijn, dus hebben we maar meteen gegeten. Iets onbekend besteld op de kaart, dat was lekker !!

Na thuiskomst kwam er veel muziek van een klein stukje verderop. Ik ernaartoe met Tanno, bleek het een trouwerij te zijn. Even later kregen we al thee aangeboden en nog even later werd er verwacht dat we mee gingen dansen. Dat laatste dus niet !!
Het was interessant om te zien hoe het er op die trouwerij aan toe ging. Iedereen aan de thee, de oudere mannen rechts, de oudere vrouwen, moeders en kinderen links voor en de jongere vrouwen achteraan dansen. De jongere mannen, daar stonden wij dus bij en die vonden het maar wat interessant dat er mensen uit Ollanda zomaar bij hun stonden.

Morgen gaan we hopelijk vliegen. Eerst nog even kijken op het officiele landingsterrein, want dat schijnt prut te zijn.
Het toestel staat klaar voor vertrek vanaf Schiphol Tanno bezig met een sprogmeting De sprogmeting hal De lokale bouwstijl Uitzicht vanuit het restaurant waar we zaten, met ondergaande zon op de achtergrond