Vanochtend begonnen bij de briefing op de camping met een minuut stilte voor de Belgisch piloot Ricky, die twee dagen geleden dodelijk is verongelukt op de Chabre.
Na de nodige informatie werden we naar de Lage-Noord van de Chabre gestuurd.
Gijs was de organisatorische spil, we konden met vier deltavliegers op het dak en 5 personen in de auto met zijn auto naar boven. Anne-Marie zou terug rijden.
Om half 11 boven om op te bouwen, bloedheet, eindelijk weer eens, wel wennen !!! Even die knop om. Het toestel stond al snel om ook voor een stukje schaduw te zorgen.
Om 12 uur was er taak briefing, er werd een taak met 5 keerpunten uitgezet, totaal 84km.
Waar bij aankomst de wind nog strak stond, werd de wind steeds zwakker en kwam zelfs af en toe van achteren (vanuit het Zuiden). Rond 13:15 startte er een groep deltavliegers en die kwamen meteen weg, maar daarna duurde het lang voordat er weer een startmoment kwam. Tegen tweeën kon ik eindelijk starten. Ik ging meteen richting het Westen, richting Laragne, omdat hier nog een klein beetje zon in het dal stond. Bij de laatste stukjes van de Chabre kwam, begon het eindelijk te piepen en had ik dus een klein beetje thermiek gevonden. Langzaam draaien om vanaf 1000 meter weer wat hoger te kunnen komen. Het begin ging vrij moeilijk, maar later ging het steeds harder omhoog en tegen wolkenbasis aan(op 2100 meter) ging het met 2 tot 3 m/s omhoog. Ik had deze dag erg veel aan mijn vario, omdat deze precies aangeeft waar de thermiek heeft gezeten. Als ik hem dus even kwijt was, was het simpel richting de plusjes in mijn scherm vliegen en dan ging ik weer verder omhoog. Dat voelde wel even als een opluchting, want er waren er al aardig wat uitgezakt en op de berg zelf stonden er ook nog veel te wachten om te starten. Ik begon met steken richting de ‘gache’ (hoe schrijf je dit). Bij elke kam die ik overvloog vond ik weer super goede thermiek en kon ik weer tot aan wolkenbasis draaien. Bij het eerste keerpunt ben ik gaan steken richting Sisteron, waar we gisteren nog de toerist hebben uitgehangen. Ik koos ervoor om direct richting het tweede keerpunt te vliegen. Ik kwam hier boven de berg aan en zag onderaan de berg een stuk of acht delta’s die al geland waren. Malcolm Brown (een erg goede Engelse piloot) hing ook nog boven deze berg, maar was wel een uur eerder gestart. Voor mij was het duidelijk genoeg, hier moest ik niet lang blijven, want inderdaad de thermiek was verwaaid en harde wind. Ik besloot op glide richting het derde keerpunt te vliegen en maar te zien waar ik dan moest landen. Ik hield een wat Noordelijke route aan, omdat de landingsvelden daar veel beter eruit zagen. Ik vond uiteindelijk een lekker groot veld waar ik met een flinke tegenwind landde.

De wind bleef maar toenemen, dus pakte ik snel mijn delta in. Maar het was niet snel genoeg, want een enorme regenbui maakte alles nat. Anne-Marie had als snel met de vers aangeschafte tom-tom mij gevonden. Terug op de camping had ik na alle verhalen al het vermoeden dat ik best wel eens hoog geëindigd zou kunnen zijn voor de dag uitslag. Dit bleek ook zo te zijn, ik werd 6de van de dag in een veld van 40 deelnemers. Ik ben natuurlijk super blij !
Winnaar van de dag was Carl Wallbank die op goal stond en Mart Bosman was tweede, geland een paar kilometer voor goal.

Mijn vluchtgegevens op de DHV XC website.
Belgium Open 2011 Results Task 1