Bij aankomst op centraal station Tokio is het een gekkenhuis. Wat een mensen en wat een hoeveelheid trein- en metrolijnen. Het duurde ff voordat we eruit waren, maar toen hadden we de kaartjes automaat gevonden. ’s Avonds zijn we nog even een rondje door de buurt (kanda) gaan maken, maar daarna weer snel met onze
Skikuiten en spierpijn op ons harde
Japanse matras met hoge dikke kussens.