Het vliegweer is net zoals het BBQ-weer en het wandelweer van Piet Paulusma niet echt wat het moet zijn. Maar toch hou je het allemaal in de gaten en zo zou het er vrijdag best goed misschien zelfs heel erg goed uitzien in het Noord Oosten van Nederland. Rinus, de Dragonfly piloot op Stadskanaal, had zijn schema voor donderdag t/m zondag al helemaal rood gemaakt. Maar op donderdag was het ineens groen, op aanvraag. Dat biedt mogelijkheden. Na contact met Rinus en Araldo ging op vrijdag ochtend om 6 uur de wekker. Nog even de laatste weerberichten bekijken (Teletekst 707, RASP en XC-Skies) en het werd een go-go-go.
Om half 8 zat ik in de auto. Eerst Anne-Marie nog even afzetten in Utrecht, die had daar cursus. Onderweg veel bewolking gehad en buien, maar naarmate ik dichter naar het Noord-Oosten kwam, werden de wolken mooie Cumulus en was er zon.
Eenmaal tegen elf uur in Stadskanaal waren Coen en Araldo er al en Martin reed vlak achter me. Coen had een taak uitgezet van ongeveer 90km. Eerst voorbij Papenburg in Duitsland en dan naar Dankern (nabij Haren) en dan weer terug naar Stadskanaal. Het opbouwen ging vlot en van de vier ging ik als laatste omhoog met een heerlijke relaxte sleep van Rinus. Eenmaal afgekoppeld zat er wel wat thermiek maar het steeg niet hard door. Toen ik pas op 700 meter zat begon het wat harder te gaan en zat ik snel op wolkenbasis met Araldo en Martin. Martin besloot weer terug te gaan naar het vliegveld om nog wat af te stellen. Araldo en ik gingen op pad. Stukje glijden en weer thermieken. Dit ging een aantal keren zo goed, totdat ik Araldo kwijt was. Ik had voorbij Vlagtwedde een klein belletje gevonden, maar ik zag naar het Noorden dat Araldo een betere bel had, ik besloot iets terug te vliegen en ging daar weer terug naar wolkenbasis. Terwijl ik aan het klimmen was zag ik Araldo schuin onder me door verder richting het keerpunt steken. Voor me lag een groot schaduwgebied, maar ik besloot er toch onderdoor te gaan, want ik had de hoop dat het wel zou werken. Dit deed het dus niet en zo stond ik een paar kilometer over de Duits-Nederlandse grens aan de grond.
Voor de retrieve hadden we gezegd dat wie op het veld zou landen de andere zou ophalen, maar dat zou nog wel even kunnen duren. Ik besloot Rinus te bellen en die kwam me ophalen, geweldig. Wat dat betreft ben ik hierin al verwend, want vaak is Anne-Marie mee en komt me dan ophalen. Hulde aan alle ‘golden retrievers’ !
Nadat ik op het dak van Rinus zijn bus lag, zijn we Araldo gaan ophalen. Hij was een stukje verder geland aan de rand van het ydilische Jipsinghuizen. Hij vertelde dat hij na de steek schuin onder mij door geen lift vond en alleen maar schaduw zag en weer terug naar dezelfde bel was gevlogen. Dat was bij mij niet opgekomen om te doen. Ik was teveel bezig om de taak te ronden en wilde niet teveel tijd verspelen.
Terug op het vliegveld (EHST) was Coen net geland, hij had het eerste keerpunt afgesneden, maar had voor de rest de uitgezette taak gevlogen, geweldig !!
Martin had twee vluchten gemaakt en was vooral aan het testen geweest met de afstellingen van zijn nieuwe toestel.

En zo was de vrijdag ineens een cadeautje, mooi weer, goed vliegweer, lekker gevlogen en een relaxte sleep en snelle retrieve.
Dat is die drie uur heen en drie uur terug met de auto meer dan waard. En nu ook weer, wat is het toch mooi om boven eigen land te vliegen. Hieronder staan een aantal van de 2996 foto’s die mijn GoPro had gemaakt.

Mijn vlucht op de DHV XC website.
Mijn vlucht op de livetrack24.com (Testen van livetracking kastjes voor de KNVvL)

Zaterdag was de voorspelling nog dat het zondag best wel eens 15 knopen zou kunnen waaien, maar zondag ochtend was de voorspelling al stukken beter. Minder wind en hogere thermiek werden er voorspelt. Bij aankomst op het veld was zowat iedereen al opgebouwd en klaar, maar geen stress, een uur om op te bouwen is meer dan voldoende.
Om 12 uur was er taakbriefing, de taak was Deelen-Renkum-Deelen-Veenendaal-Deelen. Even later werd deze gewijzigd wegens toch iets hardere wind en meer afscherming. De taak werd 45km vliegen maakt niet uit welke richting. Na de briefing toch mijn Go-Pro-Arm-Video-Installatie van mijn toestel gehaald, wel leuk natuurlijk en achteraf jammer dat ik geen beelden heb, maar het is toch een wedstrijd, dus zo min mogelijk afleiding en toestelweerstand.
Ik moest als 4de starten en dat vond ik helemaal niet erg deze keer. Er kwam aardig wat afscherming binnen vanuit het Noorden. Na de start ging het meteen goed omhoog en zat ik op 650meter te draaien in de mist. Ik had nog voloende zicht naar de grond, maar horizontaal kon het wel beter. Ik zag Martin en Coen in de buurt, maar wat moest ik nu, zo laag over dat enorme bos heen of niet? Uiteindelijk besloot ik om me met de wind mee te laten driften naar het Zuiden, want daar zou ook minder afscherming zijn, meer zon en dus hopelijk meer thermiek. Als eerste ging ik op pad met de wind in de rug. Op 250 meter kwam ik bij Wolfheze aan en vond een mager belletje, maar het bracht me wel hoger. Martin kwam een paar minuten later boven me aan. Samen draaide we verder omhoog, maar Martin was ineens vertrokken. Ik dacht, waarom doet hij dat nu, zeker weer wat gezien, wat ik niet gezien heb. Weet je wat dacht ik, ik hou hem in de gaten en blijf gewoon door draaien, want elke hoogte die ik extra kan pakken is mooi meegenomen. Op een gegeven moment werd de bel iets minder en in mijn achterhoofd dat Martin wel weer wat gezien zou hebben wat ik niet zag ben ik verder gevlogen op 550 meter.
Achteraf had ik gewoon door moeten blijven pielen, want hierna werd het alleen maar minder. Boven Renkum zag ik dat ik de Nederrijn nog wel overkwam, maar het werd lager en lager. Boven de Nederrijn zelf nog een rondje gedraaid met uitzicht op een prachtige oude steenfabriek en hierna kon ik geen thermiekbel ingedraaid krijgen. Telkens krachtige plofjes die omhoog kwamen, maar onvoldoende om een mooie cirkel te maken, hierdoor was het rendement negatief, dus dan maar door. Al dolfijnend een beetje op hoogte gebleven, maar toen was de koek op. Met een mooi circuit stond ik een grasveld bij Zetten.
Niet veel later kwam Koos de Keijzer hier ook landen, social suck heet dat dan. Wel handig voor hem, want Anne-Marie was ondertussen al op pad om mij op te halen.
Terwijl we beiden ons toestel aan de rand van het grasveld aan het afbouwen waren, kwam de boer van het stuk land op zijn fiets naar ons toe. Voorzichtig met mijn gras was zijn boodschap met enige druk, maar nadat ik hem had gevraagd of hij eerdaags wilde gaan maaien als het droog bleef en of hij deze eerste snee ging inkuilen was het voor hem duidelijk dat ik wist wat ik deed en dat zijn gras in goede handen was. Nadat hij nog een paar vragen over het deltavliegen had gesteld, ging hij weer op de fiets naar huis.
Voordat ik ingepakt was, was Anne-Marie al bij ons en waren we al om 4 uur terug op het veld. Met nog vele piloten van het veld weg en dit als laatste NK-sleep dag, zou de prijsuitreiking om 7 uur zijn, dus dat wordt nog even wachten. veel piloten waren niet ver gekomen en met de informatie die ik had leek het erop alsof ik 3de zou eindigen, maar dit werd uiteindelijk 4de.
Winnaar van het NK Slepen was Paul Engelen met 45km, tweede Frank Cox met 37,6, derde Rob in ‘t Groen met 37,4 en 4de mijn eigen persoon met 16,8km. Totaal deden er 31 personen mee, waarvan 26 in de Flexwings en 5 met Rigid. 14 piloten wisten van het startveld weg te vliegen.

Het was weer erg leuk om over ons eigen Nederlandse landschap te vliegen, maar wel jammer dat we van de 4 dagen maar 1 dag konden vliegen. Het organiseren van zulk soort wedstrijden kost zoveel energie, dan hoop je op meer vliegdagen. Hopelijk mogen we in 2014 weer op luchtmachtbasis Deelen vliegen, want het is daar gewoon helemaal top !

Mijn vlucht op de DHV XC website.
De uitslag.

De eerste twee dagen van het NK Slepen op Luchtmachtbasis Deelen zijn gecancled.
Dit vanwege de 100% bewolking, af en toe een regendruppel en geen thermiek. Gisteren en vandaag kan er wel vrij gevlogen worden, maar geen van de piloten had behoefte om een glijvlucht vanaf wolkenbasis (300 meter) te maken.
Gisteren hebben we met 7 mannen de nieuwe stretchtent van de vliegende Emoe (Emiel) opgezet, vette tent is dat.
Voor Zondag wordt een warme zonnige dag voorspelt, maar is er tevens 10-15 knopen wind, wat fors is. De bovenwind is 15-20 knopen. Allemaal tegen de limiet aan voor deze wedstrijd.
Gelukkig is er beiden dagen genoeg te kletsen en zijn genoeg plannen om weer te maken.
Het Tshirt wat ik gemaakt heb, werd volgens mij wel gewaardeerd. Een hele grote print op de achterkant leek mij wel tof.

Gisteren met Jaap en Gijs afgesproken op de Maasvlakte II. Bij de eerste vlucht was de vlagerige wind van ongeveer 40 km/u niet hard genoeg om te blijven hangen. Na een aantal vluchten trok de wind wat verder aan en kon ik blijven hangen, alhoewel met moeite. De soarband was niet zo heel erg breed en als ik er even naast zat en de wind heel even minder werd, stond ik weer aan de grond. Op deze manier vier vluchtjes gemaakt. De laatste vlucht was bij 50+ km/u wind. Dit was teveel van het goede, want ik moest goed mijn best doen mijn Mambo voor het duin te houden en er niet achter geblazen te worden.
Ondertussen waren Hadewych en Nico ook nog aan het vliegen geweest. Toen we weer allen hadden ingepakt en weer naar huis gingen, was de wind rond de 60 km/u.

Mijn vlucht 1, 2, 3 en 4 op de DHV XC.

Gisteren was een redelijke vliegdag bij de Buizerd. Ondanks dat er leuk uitziende wolken stonden onder de afscherming, was het moeilijk om omhoog te komen. De wind was een factor die meespeelde. Later op de middag was de afscherming weg en kon er wel wat langer boven gebleven worden door Gijs en Tanno. Zelf ben ik bij tijds weer naar huis gegaan om zo op het laatste moment toch nog mee te doen met de uit eten Koninginnedagtraditie binnen mijn familie.
Mijn eerste van de twee vluchten was de leukste, nog wat thermiek kunnen pakken en een mooie landing. De start was bij beide vluchten wel weer wat over te zeggen, de eerste liep ik goed mee, maar was mijn vlakke fase (direct na de start om snelheid te maken) te kort en bij de tweede vlucht was de wind een beetje anders net nadat ik gestart was en werd ik iets verzet en moest ik opsturen.

Vlucht 1 op de DHV XC website.
Vlucht 2 op de DHV XC website.

Zaterdag werd er door de helft van de piloten gevlogen. Ik koos ervoor niet te gaan vliegen omdat de wind te cross stond. Een aantal starts van piloten ging niet helemaal zoals het hoort. ‘s Avonds in het Best Western geslapen, omdat ik het mezelf en Anne-Marie niet aan wilde doen met nachtvorst in een tent te liggen. De volgende dag was de wind lichter en stond er een mooie taak van 48km op het bord. Ik kon als één van de eerste starten en wist in het begin maar moeilijk omhoog te komen, uiteindelijk wist ik reeds afgedreven richting de Noordkant van Stadskanaal naar 1500 meter te komen. Vanaf daar op naar KP1. Onderweg vond ik geen thermiek en moest bij KP1 toch echt wat vinden. Vanaf hier ben ik nooit meer boven de 800 meter geweest omdat ik niet door deze ‘laag’ heen kon komen. Richting KP2 op 300 meter nog een bel kunnen pakken die ik rook. Er was namelijk stront uitgereden en ik rook dit en tevens was de lucht warmer. Hierna kon ik geen thermiek meer vinden en moest ik mijn toestel net na Exloo in een veld zetten. De landing was wel wat roestig geworden, want niet netjes op mijn benen. Ik had me beter op moeten richten bij de landing (van horizontaal naar verticaal). Dit is mijn vaste fout die ik in het begin van het seizoen vaker maak, hopelijk nu echt voor het laatst. Terug op het veld alle verhalen gehoord en na de prijsuitreiking weer 3 uur naar huis gereden, waar we om 11 uur aankwamen.

Mijn tracklog op de DHV XC website.

360 graden foto panorama van Rinus (sleep met de muis door de foto heen !):

Regelmatig krijg ik de vraag hoever we als Deltavliegers vliegen tijdens wedstrijden. Nadat gisteren Matjaz Klemencic gebruik had gemaakt van de kaart die ik had gemaakt van de WK taken, heb ik hetzelfde gedaan als wat hij gedaan heeft en dat is de enorme lange taken van het WK geprojecteerd in Nederland.
Ik heb de projectie vanuit onze vliegstek ‘de Buizerd’ bij Moergestel gezet. Wat nu pas echt ook bij mij opvalt is hoe lang de taken waren. Taken Duitsland in, België bijna oversteken, even naar Amsterdam en terug, rondje Randstad, etc.

Wachtwoord: dutch