Als herinnering aan onze reis naar Japan hebben we vanmiddag een Japanse Kersenbloesemboom (prunus serrulata kanzan) gekocht

Zondag was bloedheet in Saigon. Nadat we met z’n 6-en nog naar een sushi restaurant zijn geweest, werden we naar het vliegveld gebracht. Na het afscheid begon een reis van ongeveer 21 uur. Op het vliegveld van Saigon was het allemaal zo geregeld, inclusief de tickets voor de vlucht van Bangkok naar Amsterdam.
Op het vliegveld van Bangkok hebben we een dag hotel genomen en dat is echt een uitkomst. Lekker 4 uur liggen en echt slapen ipv hangen en nog meer vermoeid raken.
Om 0:00 vertrok het vliegtuig richting Amsterdam. We hadden redelijk goede plaatsen en met een beetje wringen konden mijn benen rechtuit. De mediacenter deed het ook nog na een 2 uur durende storing. Na 11 uur vliegen landen we om half 6 op Schiphol. Daar moesten we 3 kwartier wachten op de baggage omdat de vrachtluiken zaten dicht gevroren. Met de Fyra (hogesnelheidslijn in Nederland) naar huis, omdat het trajact Rotterdam-Den Haag dicht was vanwege uitgelopen spooronderhoud.
Uiteindelijk waren we om 9 uur thuis. Heel de dag had ik een onbestemt gevoel. Om 9 uur ’s avonds gingen de luiken echt dicht en werd ik de volgende ochtend om half 8 wakker.

Kristina had wederom een goede tip, namelijk om een dagtrip te maken naar de Mekong Delta met de plaatstelijke reisorganisatie Sinhbalo.
En zo zaten we om half 8 in een auto voor een rit van 2 uur naar onze boot in de Mekong Delta.
De gids bleek erg goed Engels te kunnen en we hadden konden over van alles praten. Hij was ook zeer geinteresseerd in Nederland en hoe het daar allemaal aan toe gaat.
Na een stuk echte free-highway, waar 120 gereden kon worden, zaten we om 10 uur in een boot. Deze boottocht was prachtig. Eerst over smallere rivieren en toen een overstap in een kleine handgeroeide boot door een zeer smal kanaal. het land in dit gebied was voornamelijk voor de fruit-teelt. We moesten uit de boot en gingen een stuk wandelen over een eiland. Allemaal verschillende vruchtenbomen. Nog een water-appel op, vreemde, maar wel lekkere smaak.
Aan het einde van de wandeling kregen we bij een boertje diverse vruchten te eten en kregen we Longan-wine te drinken. Een soort snaps. Hij dacht ons ermee te hebben, maar ik gaf niet op. Het was een lekker spul, dus zeker geen straf. Het was in ieder geval flink lachen met die man.
Hierna weer met de grote motorboot over de Mekong heen, naar een restaurant aan het water, waar ze lokaal eten serveren. Dus Vietnamees eten, erg lekker, met altijd vis, springrolls en rijst. Deze keer hadden we een Eliphant-ear-fish.
Na het eten zijn we nog naar een familie geweest die allemaal snacks op basis van rijst maakt. Daar heb ik ook aan de snake-wine gezeten…. niet om te zuipen !
Hierna weer lekker in de airco-auto terug naar Saigon.
’s Avonds zijn we met z’n 4-en met de fiets en brommer op het eiland Thao Dien gebleven, waar een prima restaurant zat. The Deck (thedecksaigon.com). Wederom Frans en wederom ohohoh, wat was het lekker. Het lijkt wel of we hier voornamelijk een soort culinaire vakantie hebben gehad. Tsja….. wat zal ik zeggen, we zijn op vakantie en we houden van lekker eten.

We hadden in de ochtend nog even de tijd om de toerist uit te hangen. Eerst zijn we naar een Cathedraal geweest en daarna naar het Mausoleum van Ho Chi Minh.
Het christendom is hier razend populair en kerken worden hier uit de grond gestampt.
In het mausoleum konden we helaas alleen de tuin en het huis zien van Ho Chi Minh. Blijkbaar gaat hij eenmaal per jaar naar Rusland voor onderhoud aan zijn gebalsemde lichaam.
De taxirit voor 250k dong was ook prima en de daaropvolgende vlucht weer prettig. Eenmaal in Saigon alle sir-rende taxichauffeurs voorbij gelopen om met Vinasun taxi naar Thao Dien te nemen.
We waren even over 4-en weer bij het huis van Andre en Kristina. Nog net op tijd om met de fiets naar de voetbal training van Amanda te gaan.
Hierna was het ice-cream time. het was namelijk voor 30k dong onbeperkt ijs eten. Helemaal vol met kinderen daar natuurlijk, maar wij hebben ook lekker zitten smikkelen van dit overigens overheerlijke ijs.
’s Avonds zijn we uit eten in de stad geweest bij een Libanees restaurant, Warda (wardavn.com). Allemaal lekkere happies, goede margarita’s en als afsluiter een waterpijp met appeltjes tabak. Als je in HCM lekker uit eten wilt, moet je vaak op grote straten door een smal poortje heen, waarna je dan in een klein doodlopend straatje komt. Vaak ziet dit er niet echt aantrekkelijk uit als je onder de poort loopt, maar daarna heb je een rustig een mooi plekje

De laatste ochtend op de boot werden we al vroeg met de tender gedropt op titop island. Op een bijna nuchtere maag even 400-en-nogwat treden omhoog. Ik bedacht me dat het wel lekker zou zijn mijn lichaam even op zijn donder te geven en snel naar boven te lopen. Dat heb ik geweten, want het leek wel of er een rem op mijn lichaam zat. Ik ging in ieder geval flink kapot, maar was wel ruim als eerste boven. Ik had het prachtige uitzicht even helemaal voor mezelf inclusief soarende arenden vlakbij.
Eenmaal terug op de boot kregen we een wel heel erg uitgebreide brunch. Om 11 uur stonden we weer aan wal en werden we met een auto terug naar Hanoi gebracht.
Een hotel hadden we uitgekozen na een tip van een australisch paar. Het werd het Maison d’Hanoi waar ik nog een paar dollar van de prijs wist te onderhandelen.
In de middag hebben we dit maal wel een paar leuke straatjes en markten gevonden.
Het is best maf voor de Vietnamese hier dat er zo’n lange gozer rondloopt. Monden vallen in ieder geval geregeld open van verbazing en ik hoor achter me gegiegel.
Het is heel vervelend dat Vietnam een Franse kolonie is geweest, want ze hebben hier heel veel goede Franse restaurants waar je voor een redelijk bedrag erg goed kunt eten. Dit maal zijn we in de green tangerine wezen eten. Erg sfeervol !!
Daarna hebben we nog plaatsjes kunnen krijgen voor het waterpoppen theater. Ik dacht dat het saai en slecht zou worden, maar het bleek leuk te zijn. De voorstelling van een uur was zo voorbij.

Vandaag was echt een dag waarom we hier gekomen zijn. Niet alleen vanwege het prachtige weer vandaag, maar ook omdat we de baai nu in zij volle glorie gezien hebben. Ennn jeetje wat is het mooi hier zeg, echt een hele bijzondere plek.
De organisatie maakt het dus maar net waar, maar het hangt erom. Vanochtend werden we met z’n 2-en op prive cruise gezet met een iets kleinere boot. Eerst zijn we via een grot in een baai gekomen waar we aapies hebben gekeken. (jaja, kop maar in !!!).
Daarna kwamen we per toeval in een bijzondere grot geweest, the cave of the fairies, heel ruw, onverlicht en er werd muziek gespeeld op de holle stalagtieten. Na een super heerlijke lunch, met local seafoo (zonder d, want die spreken ze niet uit) gingen we weer kayakken. Video camera mee en jeetje, wat hebben we mooie dingen gezien en ook nog gefilmd.
Op een gegeven moment kwamen we via een grote in een gesloten lagune. Na nog een stukje kayakken kwamen we een hele smalle grot in een andere lagune. We waren er als enige en je hoorde de vogeltjes fluiten en we konden er enorm van genieten. Deze bijzondere ervaring maakte het allemaal waard.

Na het goede ontbijt gingen we uitchecken, op zich nooit een probleem, maar door hun slechte Engels had ik wat anders begrepen dan de bedoeling was en was ik in de veronderstelling dat ik de kamer 2 maal moest betalen. Uiteindelijk was het wel duidelijk, maar ik had het gehad met dit in principe prima hotel. Als we terug komen in Hanoi dan nemen we een ander hotel, want ik heb de kamer voor donderdag meteen geannuleerd.
De rit naar Halong was 3 uur en typisch Vietnamees. Dat betekent aan alle kanten inhalen, toeteren, recht op auto’s op de andere helft afrijden en op het laatste moment toch nog naar rechts. We zijn het inmiddels wel gewend, maar erg gemakkelijk voel je je er niet bij, zeker als er geen gordels aanwezig zijn.
De gevolgen van dit verkeer hebben we ook gezien, een vrachtwagen had een een toeristenbus geramd en deze stond zwaar beschadigd in een greppel. De mensen in de bus waren zo te zien wel ok.
Toen we aankwamen in Halong werden we al snel met een klein bootje naar de Jasmine gebracht. Na de vertraging van de National Geographic groep vanwege het ongeluk, konden we gaan lunchen. We hadden inmiddels enorme trek. De lunch was erg lekker en vooral gebaseerd op diverse visgerechten. ’s Middags hebben we eerst een prachtige enorm grote grot bekeken en daarna zijn we op een authentiek oud vissers krotje door een floating fish market gevaren. In principe prachtig, ware het niet dat er een grote groep luidruchtige k-russen aanwezig was.
’s Avonds hadden we een prima bbq, alleen jammer dat het eten allemaal vrij snel koud was.
Overall ben ik nog niet helemaal tevreden over de prijs/kwaliteit van deze trip in Halong, maar dat zal vast nog wel komen.

De vlucht met Vietnam Airlines was erg relaxed. Bij het inchecken kreeg ik een nooduitgang plek. Onderweg was de service prima. Wat een verademing tov Air China.
Vanaf het vliegveld was het ook een simpele 2 dollar trip met een bus naar Hanoi. Klein stukje lopen vervolgens en we stonden in een mooi hotel, the Saloya.
Vervolgens naar de oude stad gelopen via het meer. De oude stad vond ik tegenvallen omdat je er geen aandacht aan kon geven vanwege je eigen veiligheid. De oude stad bestaat namelijk voornamelijk uit winkeltjes die hun spullen ook op heel de stoep verkopen. Je bent dus verplicht om op de straat te lopen en aangezien ze hier op hun brommertjes als gekken rijden, moet je gewoon erg opletten. Rond het meer is in ieder geval wel relaxed en we hebben daar een kippen-spel gekocht, hahah. Het dorian ijsje van Anne-Marie was geen suc6 en verdween in de prullenbak.
Nadat we ons even hadden opgefrist in het hotel gingen we met de taxi naar het Vine restaurant, volgens André een van de beste restaurant in de stad. Dit was ook zo, erg lekker en gezellig. De rekening was wel pittig, zelfs voor Hollandse begrippen, maar het was het zeker waard.