Deltavlieg Blog Sander

   belevenissen van een deltavlieger

Taak 6: Eindelijk haal ik mijn gewenste minimum niveau

16 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Waar het afgelopen taken meestal niet liep of maar lastig, ging het vandaag redelijk goed.
Ik heb weliswaar beslissingsfouten gemaakt onderweg, maar deze werden niet altijd afgestraft met een landing.
De taak was wederom een flinke en ik moest als één van de laatste starten, wat niet handig is. Ach, ik heb er toch geen invloed op dus moet je het naast je laten en je concentreren op de dingen die je wel kunt veranderen.
Vlak na mijn start was het wel flink ploeteren om boven te blijven. Thermiekbellen, of eigenlijk blobjes, deden het even en dan weer niet. Ik merkte ook tijdens het vliegen dat mijn bochten naar links vrij lastig gingen en die naar rechts veel te makkelijk. Waarschijnlijk zat mijn compensating sprog touwtje ergens vast.
Uiteindelijk vond ik aan het einde van de ridge van Krusevo een verlossende bel en kon ik op pad.

Ik kwam natuurlijk vanzelf weer lager en durfde eigenlijk niet meer verder te vliegen en was al op zoek naar een geschikt landingsterrein. Hier kwam ik Joerg Bajewski tegen en samen pakte we weer een paar honderd meter en toen verder op avontuur. Nog steeds niet echt over gebied wat mij aanstaat, maar met z’n tweeën gaat dit beter. Nog geen kilometer later vlogen we een verlossende bel van 4,5ms in. Vanaf hier makkelijk het keerpunt en door naar het volgende keerpunt aan de overkant van het dal. Halverwege nog bij het hoefijzer (zo ziet die berg er uit) een beetje omhoog. Hierna ging ik direct naar het Oosten ipv over de heuvels. Dit was achteraf niet zo’n slimme beslissing, maar ik vond gelukkig genoeg thermiek om in de 20kmh tegenwind toch het keerpunt te halen.
Hierna ging ik wederom niet direct over de heuvels (toch was schik ervoor) naar het Westen.
Hier vond ik een matig belletje en besloot ik het wat noordelijker te zoeken. Dit laatste had ik niet moeten doen, want toen stond ik op de grond naast Emiel.
De retrieve zou er snel aan komen, dus hielp Emiel me met inpakken van mijn delta. Dit was trouwens voor het eerst ooit dat iemand dat doet. Dat komt omdat ik het gewoon altijd zelf wil doen. Maar Emiel heeft precies hetzelfde toestel, dus was het voor één keer wel ok.

Ik heb eindelijk lekker gevlogen in een vlucht die lekker lang duurde en veel beslissingen nodig had. Daar word ik beter van. Eigenlijk zou dit mijn minimum niveau moeten zijn, maar dat is helaas niet het geval. Het punt waar ik dacht dat ik zou staan deze wedstrijd haalde ik tot nu toe niet. Maar wellicht dat het vanaf nu wel goed gaat, want elke dag benader ik alsof het een echte nieuwe is.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

taak 6 map Ingepakte delta met Emiel op de achtergrond

wat gebeurt er in de marge

14 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Dat wij als kernploeg met een grote wedstrijd bezig zijn dat is duidelijk, maar wat gebeurd er aan de zijlijn van zo’n wedstrijd. Wat zijn dus de kleine dingen die er gebeuren.
Elke ochtend ontbijten we met z’n allen aan één grote tafel en iedereen heeft zijn eigen eetgewoontes. Er zijn twee flinke fruiteters met muesli die een flink bord naar binnen werken. Dan is er nog één die boterhammen smeert en van alles er tussen stopt in een hoeveelheid dat genoeg is voor een weeshuis. Er is nog een kwaliteitseter, die voor het vliegen een luxe broodje heeft gemaakt, beetje Amerikaanse stijl, maar dan gezonder. We hebben ook nog een piloot die voor veel vlees gaat en nog één voor gewoon veel. Het is elke ochtend toch weer grappig om die stijlen te zien.

Om half 10 spreken we af bij de bus. Daar begin ik ook een patroon in te zien. Dezelfde zijn altijd al aanwezig voor die tijd en staan vol ongeduld te wachten totdat we kunnen vertrekken. Een ander komt regelmatig net een paar minuten te laat gewoon omdat het eigenlijk ook niet veel uit maakt. Het ritje van het hotel naar de start is 5 minuten en we hebben vervolgens ruim anderhalf uur om op te bouwen.

Als je eerder wilt starten dan kun je je inschrijven voor early bird. Er zijn zes plaatsen beschikbaar. Emiel en ik zijn beiden dagen uit een pot met 35 namen getrokken en ook nog eens op precies dezelfde plek, eb1 en eb6. Statistisch gezien is dit zowat onmogelijk en om precies te zijn 1 op 1,4 miljoen.

Het opbouwen is bijna altijd op een andere plek en zo heb je ook andere piloten om je heen waar je weer een babbeltje mee kunt maken. Vandaag stond Matjaz naast me en dan zijn de lolletjes al snel gemaakt. Op zich is dat wel een welkome afwisseling van alle deltavlieg verhalen die je van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat hoort. Dit is niet vervelend, maar afwisseling is ook wel eens fijn.

Vandaag heb ik mijn ophangpunt een gaatje naar achteren gezet om zodoende iets langzamer te vliegen en zo nog net even iets fijner bochten gedrag te krijgen. Met de vele blobjes ipv thermiekbellen is het wel fijn als je je toestel als het nodig is echt goed op ze kant te zetten.
Mijn leatherman (=mes) heb ik wel bij mij om dit mogelijk te doen, maar mijn vraag om hulp werd door Kathleen Rigg, die achter Matjaz stond, gehoord en zo kreeg ik een heel klein dames waterpomp tangetje waarmee ik het schroefje van de ophanging kon losmaken.

Bij de briefing hebben we Goran als meetdirector. Naar mijn mening een hele goede meetdirector die perfect de 120 piloten en de vaste zeurpieten onder controle heeft (de namen moeten jullie zelf maar invullen ;-). Vandaag boodt hij openlijk zijn excuses aan het Britse team. Waarover weet ik niet precies meer. Mij ging het erom dat ondanks dat hij een strakke lijn van leiding geven heeft hij toch dit gebaar maakt. Daarmee stijg je bij mij wel in achting. Ook gaf hij uitleg over de taak en waar hij normaliter alleen maar bij de feiten blijft, zei hij vandaag van een bepaald stukje op de route dat dit ‘*$%@($ niet goed was’, hierna moest iedereen bij de briefing even lachen.

Mijn vlucht gaan we het niet over hebben, want daarvoor kun je gewoon thuis blijven, maar het mooie op een bombout veld is wel de stress die dan ontstaat bij sommige piloten. Een Russische piloot die heeft binnen 10 minuten zijn toestel weer ingepakt en was weg voor een restart. Retrieve bussen kwamen met hoge snelheid aanrijden om hun piloten te helpen. Sommige piloten hadden moeite met de landing en kwakken hun toestel wel erg letterlijk tegen de grond. Dan zijn er ook piloten die het allemaal wel prima vinden en op hun gemak afbouwen om weer naar boven te gaan om te herstarten. Op zich is dit laatste wel zo relaxed, er was immers ruim genoeg tijd voor een herstart.

Terug bij het hotel komen in de loop van de middag de piloten binnen druppelen. Er zijn piloten die tevreden zijn, piloten met pleisters, piloten met een humeur en piloten die toch echt een super vette bel hebben gehad. Kortom, iedere piloot heeft wel zijn eigen verhaal en elk verhaal is uniek en mag verteld worden !

“dit bericht is ook geplaatst op http://www.dutchmenflying.com”

Taak 4: Eindelijk eens wat afstand gevlogen

13 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

tekst volgt nog.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Uitzicht over Krusevo Uitzicht van boven over Krusevo (foto door Joerg Bajewski) Landingsplek in het open veld

Taak drie op het EK

12 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Dat was weer eens lekker uren maken vandaag.
Na een late start zat ik te themieken met Araldo. Het ging wel wat omhoog maar het was niet geweldig. Ineens had ik de kern te pakken en zei tregen Araldo: de kern zit achter. Dat ging goed tot 2000m en toen op avontuur naar keerpunt 1. Vlak voor dit keerpunt was een ridge waar ik nog samen heb kunnen vliegen met piloten die terug kwamen van het eerste keerpunt. Eenmaal op wolkenbasis ging ik dit keerpunt pakken, maar bij 5km cirkel piepte mijn vario niet. Bij 2km ook niet, toen ging ik twijfelen en ja hoor, na een vraag op de radio kreeg ik van Joost antwoord dat de cirkel 5km was.
Ik was dus vergeten mijn vlieginstrument door te schakelen van startcirkel naar keerpunt. Dus had ik 8km teveel gevlogen en zat ik helemaal alleen.
Inmiddels was ik weer terug op dezelfde ridge als eerder en wist ik me van vrij laag weer omhoog te werken. Toen door naar Krusevo waar de termiek maar uit bleef.
Ik ben onderaan de startberg op het bombout veld geland, lekker netjes op de voetjes.
Er waren nog twee kinderen die mee wilde afbreken, dat zullen ze wel vaker doen. Maar voordat ze geld gaan vragen of mijn toestel slopen heb ik ze alleen de binnenste zeillatten eruit laten eruit laten halen.

Toen kwam het nieuws dat Araldo slecht geland was en zijn elleboog had gebroken. Ik ging met Stavre, onze taxi chauffeur, er naartoe. Araldo was net weg richting het ziekenhuis.
Uiteindelijk had hij om te voorkomen fat hij in een 2m diepe grepel moest landen zijn toestel hard aan de grond gezet.
‘s Avonds hebben we meteen een vlucht, taxi geregeld en zijn spullen ingepakt want de volgende ochtend kon hij al vroeg naar Eindhoven vliegen om in Nederland geopereerd te worden aan zijn elleboog.

Taak 2 op het EK: Omgaan met teleurstellingen

11 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Van te voren weet je dat dingen niet zo zullen gaan als dat je graag wilt bij zo’n grote wedstrijd als het EK. Hiermee bedoel ik uitzakken of niet ver genoeg vliegen naar je eigen zin. Gisteren was een incident, maar vandaag was het gewoon kort door de bocht keihard uitzakken door mijn eigen stomme schuld, althans zo voelt het.
Vlak na de start deed de huisbel het niet echt, ik bleef wel redelijk op hoogte, maar dat werkte niet echt lekker. Ik zag Gijs richting Krusevo vliegen, dus ik erachter aan. Vol VG, lekker zuinig, erachteraan. Dat ging goed met een mooie vol VG glij. Araldo nog een stukje onder me. Eenmaal bij een kammetje was het pielen en draaien en nog eens pielen en draaien. Ik heb echt enorm mijn best gedaan hier, maar kwam alleen 20 meter hoger, maar verloor dit weer evengoed. Uiteindelijk vrij laag richting de landingsplek gevlogen en geland, weer met een mooie landing. Gijs, Emiel en Araldo zijn wel weg kunnen komen en ik dus niet.
Waarom lukt het dan niet vraag ik me af. Op de verkeerde plek gezocht (mwahhh een beetje), nieuwe gezinsituatie met een tweeling (beetje wel, maar tijdens het vliegen totaal niet), toestel niet in orde (alles voelt goed, staat goed afgesteld en ik heb met alle zorg de afgelopen tijd toestel en harnas afgesteld naar volle tevredenheid).
Kortom, het zal vast wel iets aan mij liggen, maar de omstandigheden werkte ook niet echt lekker mee.

Nu dus even flink balen, pijnlijk, maar terecht en dan laat ik het voordat de anderen hier weer in het hotel aankomen weer achter me en kijk met een frisse blik naar de dag van morgen.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

briefing bij taak 2 taak 2 kaart taak 2 kaartbord taak 2 pielen en uitzakken teleurgesteld voor een moment

EK in Macedonië – Taak 1

10 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

De eerste taak is altijd even anders omdat je erin moet komen en omdat het voor mij belangrijk is om deze dag goed te scoren zodat je de volgende dagen eerder kunt starten.
Toen ik vanochtend op de berg aan kwam lag deze nog in de bewolking en het duurde nog ruim een uur voordat deze uit de bewolking kwam. De taak werd 96km en de startwind werd steeds spaarzamer naarmate de middag vorderde. Ik moest als één van de laatste starten. Dat was deze keer zeker niet handig omdat de berg inmiddels in de schaduw lag en alleen in het dal scheen nog de zon. De start was lastig, weinig wind, dus goed meelopen. Maar toch, het was geen ideale start, laag over de grond is toch niet fijn.
Mijn harnas snel dicht, VG vol aan en even naar het ZO zat een groepje te draaien in een bel. Daar ging ik effecient naartoe (Harnas is nu goed afgesteld) en ik draaide redelijk makkelijk naar boven. Dit was een besluitloos groepje, daar heb ik niets aan dacht ik toen ik boven was. Snel verder richting de zon in het dal.
Dit werkte niet helemaal zoals gepland. Ik kwam in een prutsbelletje terecht waarvan ik verwachte dat deze het wel weer zou gaan doen, maar niet dus. Daarna ben ik toch maar iets naar het zuiden gevlogen en kwam ik Mario 50 meter boven me tegen. Ik kwam hier echter niet omhoog en moest op zoek naar een landingsterrein. Een mooi grasveld werd het met een mooie landing. De lokale boer kwam al snel op bezoek en met handen en voeten en later met Google Translate hebben we het één en ander gepraat over deltavliegen en over het boeren leven.

Daarna moest ik wel een heel stuk lopen met de delta op mijn schouders. Immers een goed landingsveld gaat voor landen naast een weg met vervolgens een makkelijke retrieve.

Op het goalveld moesten we even wachten, maar uiteindelijk kwam Arne op goal aan en konden we terug naar het hotel om weer bij te praten en vervolgens België tegen Frankrijk te kijken op het WK voetbal in Rusland. Helaas heeft België verloren. Met Jochen in de buurt en Nederland niet op het WK zijn de Nederlands hier al snel reserve Belgen.

Mijn vlucht op de DHV-XC Website.
Uitslagen.
Organisatie website

opbouwen op de startplek taak 1 lokale boer kwam een kijkje nemen

EK in Macedonië

8 July 2018
Geplaatst door
Bergvliegen, Macedonië

Het EK in Krushevo, Macedonië gaat over twee dagen van start. Vanochtend hebben we de teamfoto gemaakt op de start en nu zitten we de nieuwe website van de kernploeg te vullen met informatie: www.dutchmenflying.com.

Vrijdag vloog ik met Mario en Arne vanaf Amsterdam, via Belgrado naar Skopje. Dit was dit maal een soepele reis.
Na een nachtje in een simpel motelletje vlakbij het vliegveld werden we door onze chauffeur Stavre om opgehaald, waarna we om half 1 in Krushevo aankwamen.
De middag hebben we gebruikt om in Hotel Montana Palace in te checken, de kamer in te ruimen, simkaarten te regelen en een bezoekje te brengen aan de startplek.

uitzicht vanaf het balkon naar Krusevo met Mario Het team op de startplek team foto Nederland

New Hangglider Family Car

14 February 2018
Geplaatst door
Algemeen

Last year in October my wife and me became parents of a twin, two girls. My current car doesn’t fit the whole family anymore.
I had to buy another car that fits all the needs: at least four personseats, a lot of storage space and a roof that can handle a hangglider.
After a long search and negotiations with the car dealer I bought a Citroën Jumpy Double Cabin. Citroën is the ultimate hangglider car because of the shape of the logo 😉
At the beginning of May I will receive the car, just in time to go with the family to the German Open in Kandel.

New Hangglider Car Citroen Jumpy double Cabin

Next Page »

Hangglider Calendar 2014

Visit Webshop for more information and ordering

  • Hangglider Calendar 2013 pictures asked