Deltavlieg Blog Sander

   belevenissen van een deltavlieger

New Hangglider Family Car

14 February 2018
Geplaatst door
Algemeen

Last year in October my wife and me became parents of a twin, two girls. My current car doesn’t fit the whole family anymore.
I had to buy another car that fits all the needs: at least four personseats, a lot of storage space and a roof that can handle a hangglider.
After a long search and negotiations with the car dealer I bought a Citroën Jumpy Double Cabin. Citroën is the ultimate hangglider car because of the shape of the logo 😉
At the beginning of May I will receive the car, just in time to go with the family to the German Open in Kandel.

New Hangglider Car Citroen Jumpy double Cabin

New Laminar coming up !

5 February 2018
Geplaatst door
Algemeen

Last week I ordered a brand new Laminar which I can pickup just before the Aeros Winterrace starting March 21th.
I first wanted to wait untill my current Laminar from 2013 is sold, but so far it has not come to a deal with another Hangglider pilot.

About the size, from Icaro’s comparisons, the glide performances between the 14.1 and the 14.8 are not visible. Manfred Ruhmer prefers always the big one and Christian Ciech prefers the 14.1 but normally Manfred weights 85 kg that means 4-5 kg more than Christian.
With my 90kg the 14.8 is what I need and with the right settings and the right harness angle, I will get no penalization compare the 14.1 (info by Christian Ciech).

There is a bit of a trend going on to buy a full carbon hangglider with Icaro. There are some advantages, but better feeling on the glider and keep the fun factor higher is for me more important.
The new 2018 Laminar doesn’t need that much high siding, so that is great.
To improve handling even more, the combination of inner aluminum and outer carbon Leading Edge helps significantly. In this way the gain of weight compare the full aluminum LE is 550 grams (but where they are more important), instead of 1250 grams of the full carbon LE, but the glider have a more “soft” behavior and the high siding is reduced.
On the other hand, the roll speed is a little slower and the performance difference are small and only above 80-90 km/h (also info by Christian Ciech).

I think that a good feeling will help me more than 1% of extra performance on final glide.

The colors I choose of my new Laminar 2018

Taak 9 – Mooie afsluiting met landing op de Esplanada

18 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

De vliegconditities moesten vandaag beter zijn en gelukkig werd dit ook de waarheid.
Ik was mijn vliegschoenen vergeten, dus vlak voor de start heeft Renata mijn slippers ingetaped zodat er een soort van schoen ontstaat en ik ze niet kan verliezen voor of tijdens het vliegen.
Onze startlane was langzaam en als er naast ons ook nog eentje bij de start crashed, dan sta je wel even scherp om je eigen ding goed te doen en niet de negatieve gedachtes toe te laten.
Na mijn start zat ik even onder de ridge. Even zat ik te balen, niet weer, maar ik vond al snel een bel die me naar veilige hoogte bracht. Meteen weg van die K-*-T ridge met die Noorder-wind. Snel het gat over om daar een nieuwe bel te vinden. Ik zat onderaan een groepje en ondanks dat zij daar bleven en in een niets tot sink aan het draaien waren, ging ik daar niet in mee. Dan maar wat verder landinwaarts, welliswaar de stargate al in. Ik vond hier een mooie bel en moest 1.6km terugvliegen voor de stargate. Niet erg, want vlak voor me zat een groepje waar ik zo onderaan kon insteken en dat ging redelijk omhoog. Joost zat hier ook bij. Gijs was ik al eerder uit het oog verloren. Op de route naar KP1 was ik aan het steken toen ineens de bottombar flink omhoog kwam maar ik de vario niet goed hoorde omdat over de radio iets gezegd werd. Het was zo enorm dat ik de VG eraf haalde en meteen indraaide. Het was een vette +5ms. Ik was in 6 minuten van 2000 meter naar dik 3100 meter. Bij het eerste keerpunt zag ik allemaal bekenden goede piloten om me heen, Tom Weisenberg, Ollie Chitty… Hé dacht ik, ik zit er mooi bij. Hierna was keerpunt 2 ook snel gerond en ik bleef maar hoog zitten en thermiek was sterk.
Tot vlak na Planaltina op 25km voor goal bleef het goed gaan met sterke bellen en flink doorsteken. Vanaf dit punt ging ik een versnelling lager omdat ik persee goal wilde halen. Dit kostte wel tijd, want ik pakte ook de wat mindere bellen. Toen ik over een groot bos heen was zat ik weer in een prut belletje te draaien, maar even verderop zag ik een flinke gaggle draaien. Hier ging ik naartoe en sloot boven ze aan. Op 3000 meter ging ik op final glide naar goal. Ik merkte echter al snel dat de oversteek van het water dan spannend zou worden. Mijn glijgetal was 1/11, maar werd minder 1/11,5… 1/12. Wat te doen?
Op dat moment hoor ik op de radio Mario zeggen dat er even ten zuiden van de koerslijn vlakbij het water een vuurtje brand waar een goede thermiekbel zit. Ik ga er naartoe en het gaat inderdaad met +3m/s omhoog. Ik pakte een paar honderd meter en vervolgens ga ik mijn echte final glide doen met een vette lach op mijn gezicht. Laatste dag en dan eindigen op goal, hoeveel mooier wil je het hebben. Met een middelmatige landing zet ik mijn toestel op de Esplanada voor de laatste maal. Er stonden al aardig wat delta’s, maar na mij kwamen er ook nog heel veel. Kortom, nog een mooie uitslag ook.
De glimlach ging niet van mijn gezicht, lekker biertje erbij eindelijk en de sfeer op het landingsterrein was erg goed. Na het vliegen bleven we hangen en het was nog lang gezellig. Later op de avond voordat het uit de hand ging lopen ben ik met een Uber naar het appartement gegaan.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 8 WK

17 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 7 WK

16 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 6 – Mixed feelings

14 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

deze dag was lastig met een flinke inversie op 2200 meter boven de ridge. De thermiek bellen waren turbulent en door de wind wat verbroken. Hierdoor waren de piloten alle kanten aan het gaan. Tussendoor zag ik op 500 meter boven de start dat er een delta gecrashed was met wat roods in het zeil. Zou toch niet Frank zijn? (later meer). Welliswaar allemaal rechts draaiend maar fijn was het niet. De gaggle waar ik in zat stak op een gegeven moment naar de stattcirkel op de volgende ridge. Dat ga ik dus niet doen dacht ik. Ik vloog het plateau op met de gedachten ik vind toch wel wat. Dat gebeurde ook maar op 150 meter boven de grond pas. deze bel ging door het nabij brandende vuur door de inversie heen en zo zat ik ineens op 2900 meter. Flink later ging ik op route naar het Noorden. Onder me zag ik vele piloten landen. Dat is goed voor de score dacht ik. De volgende bel die ik moest pakken was een rommelbel in een kleine gaggle. Deze verliet ik weer op zoek naar een goede bel…. weer rommelbel…. weer verder zoeken en toen moest ik landen. Een mooie plek naast de weg met een wat mindere landing.
Meteen belde ik na de landing Jacqueline om te vragen wat ik nou gezien had. Een emotioneel antwoord dat het idd Frank was. Rechterknie gebroken en linker 2 voettenen.

We hadden nu geen retrieve auto omdat Jacqueline natuurlijk bij Frank was en Renata Portugees sprak. Gelukkig pakte de andere retrieve teams het goed op en zo ging mijn delta en harnas met de Ozzies mee naar de Esplanade en ik ging eerst met de Nieuw Zeelanders mee en daarna met de Britten.

Bij terugkomst in het appartement is het wel vervelend dat een teamlid gewond is en dat je zelf gewoon gevlogen hebt. Het geeft een beetje mixed feelings waar je mee bezig bent. Gelukkig was er de dag erna een rustdag om alles op een rijtje te laten zakken.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 5 WK – Beste Nederlander

13 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

Another day at the hanggliding office.
Het wordt nu langzamerhand routine…. 7 uur gaat de wekker, half 8 uit bed, fruitontbijt samen met Mario en om half 9 zitten we in de auto naar de start. 90km later staan we rond 9:45 op de start. Vervolgens rond 11:15 briefing en tond half 1 start de eerste piloot.
Er werd een 130km taak uitgezet en vooral het begin was lastig. Na het keerpunt in het dal moest aan de ridge weer hoogte gemaakt worden. Dit ging echter heel moeilijk. Ik zat daar met de toppers in een zwak belletje te draaien om de steek op het vlakke land te kunnen maken. Langzaam kwam ik steeds wat verder boven het plateau en uiteindelijk op 2200 meter ging ik ervoor.
Al snel zag ik voor me iemand draaien. Daar ging het voor mij ook verder omhoog boven het dorpje.
Hierna door na het eerste keerpunt. Ik moest een groot bos over waar een brand in was. Erboven ging het goed omhoog naar 3000 meter waar ik nog even met Mario vloog. Daarna doorglijden naar het keerpunt waar ik bovenin een grote gaggle van 50 piloten kwam. Vanaf dit punt tot aan keerpunt 2 ging het allemaal vrij goed. De echte kernen van de bellen waren vaak moeilijk te vinden maar met meerdere piloten om je heen heb je snel de plus drie te pakken.
Bij het glijden tussen de bellen merk ik wel dat ik wat meer hoogte verlies ten opzichte van anderen. Dit zal mijn zeildoek wel zijn dat wat ouder is.
Na keerpunt 2 kwam ik wat lager maar wederom ging ik boven een vuur vliegen en dat was in het begin super turbulent maar later bracht het ons groepje weer goed op hoogte.
Boven Planatina vond ik de laatste bel van de dag. Met de hoogte durfde ik het bos erachter niet over dus landde ik ervoor in hetzelfde veld als Frank 2 dagen geleden. Netjes aan de grond in een groot open veld.
Ik had 110km gevlogen in 4:10 uur en was hiermee de beste Nederlander. Dit was voor mij de eerste keer op zo’n grote wedstrijd dus altijd leuk om mee te nemen in je persoonlijke verbeteringen elk jaar.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Taak 4 WK

12 August 2017
Geplaatst door
Brazilië

de vermoeidheid is er een klein beetje. Maar ik zorg goed voor mijn lichaam… goed eten, vitaminen, 8 uur slapen en geen alcohol.
Met een dosis wil om steeds een stukje beter te worden en daarmee verder te komen kwamen we aan op de startplek.
Na wat getreuzel bij de briefing kregen we een 120km taak uitgezet waarvan een km of 10 naar het Noorden over slecht landbaar terrein. Dit laatste kon wel opgevangen worden omdat je wel weer wat vindt, maar ik vond het wel kut.
Ik zat er aardig bij met de anderen, maar niet in de lead gaggle. Startgate en hoogte ging prima. Eerste keerpunt ook maar daarna zat ik toch wel een stukje onder de ridge en moest ik wat vinden. Gelukkig vonden we dat met een groepje of 10 piloten. Hierna ging het redelijk tot aan de waterval. Vanaf hier gingen veel piloten een Oostelijkere koers omdat dit beter past bij het 2de keerpunt. Ik koos weg te gaan van de ridge ter hoogte van de waterval en knalde zo een goede bel in naar 3000 meter. Vanaf hier ging het vrij makkelijk naar het 2de en 3de keerpunt. Vlak voor de stad en bij het bos kwam ik met een groepje wat lager aan. Hier was het even zoeken maar uiteindelijk had ik een bel die me daarna over de stad bracht. Ik zag Corinna op dezelfde hoogte en de bel werd zwakker maar niemand van dit groepje die ging. Uiteindelijk ging er iemand en ik er rustig achteraan maar ik vloog sneller en lag weer op kop… verdorrie dacht ik, zitten ze weer mijn bordje leeg te eten. Maar na een kilometer ofzo zaten ze meer westelijk. Logisch want ik had verkeerd gekeken op mijn gps en vloog recht op het keerpunt af ipv naar de rand van 2km. Dat kwam achteraf mooi uit want ik vloog zo een nog redelijke thermiekbel in. Na deze bel naar de plek waar je je laatste bel pakt voor final glide. Met moeite kwam ik op 2350 meter en 1km voor de zendmast en ging op final glide. Ik wilde deze keer wel wat hoger uitkomen. Mijn benodigde glijhoek werd steeds minder (1 op 9.5 naar de cirkel en 1 op 11.5 naar goal) dat is goed maar ik durfde het toch niet aan. Ik vloog richting het veld waar Harrison eerder was geland dat ligt vlak aan het water en ondanks een paar bomen goed te landen. Uiteindelijk toen ik lager kwam bleken er ook nog struiken te staan. Shit dacht ik en ik zal hem hier toch neer moeten zetten.
Het werd een slalom landing om bomen en struiken en met een buikschuiver lag ik op de grond. Toen ik uitgehaakt was en keek waar ik stond vroeg ik mezelf af hoe ik dit gedaan had. Zo’n spannende landing had ik nog nooit gehad.
Ik was vandaag 2de Nederlander en 80ste in de uitslag. Ongelooflijk dat ik de ballen uit mijn broek vlieg en dan maar 383 punten krijg.

Mijn vlucht op de DHV XC website.

Next Page »

Hangglider Calendar 2014

Visit Webshop for more information and ordering

  • Hangglider Calendar 2013 pictures asked